Spirituality and Theism in Organization: Characteristics of a Theistic Management:Characteristics of a Theistic Management

كاهش تعلقات معنوي و مذهبي بشرعصر جديد در زندگي ظاهراً مدرن و رجعت مجدد او به معنويت و خداگرايي حاكي از پيام اديان و نظام هاي ارزشي و ديني، خصوصاً مكتب پر افتخار اسلام، است. اين موضوع امروزه در سازمان‌هاي دولتي و خدماتي با مقوله احساس معنا و احساس هويت تلفيق معناداري پيدا كرده است، چرا كه فاصله گرفتنانسان از معنويت، خدا و خداگرايي، سبب عصيان او و حتي به هم ريختگي برنامه‌هاي زندگي اش مي‌شود. مقاله پيش رو ضمن واژه‌كاوي خداجويي و خداگرايي و ويژگي‌‌هاي فطرت انسان الهي و با تقوا به بررسي اين موضوع در گذر زمان و تاريخ پرداخته و آن را از منظر بزرگان دين و فلسفه مورد نقد و بررسي قرار مي دهد و سپس به طور ويژه و ممحض همين مقولات را در قرآن كريم و نهج‌البلاغه مورد بررسي و كاوش قرار مي دهيم و براي هر كدام از آنها نمونه و رخداد سازماني ذكر مي‌نماييم. مطالعه نظريات بومي و غير بومي و تعاريف موجود از معنويت و خداگرايي در مكتب اسلام نشان مي دهد كه مولفه‌هايي مانند روح‌بخشي، تعالي فرد، آگاهي و احساس هويت مهم ترين اركان انسان معنويت‌گرا در سازمان هاي عصر حاضر هستند.

The decline of attention to the facade of modernity and the inclination toward spirituality and theism in the third millennium is the evidence of human natural tendency toward spirituality, theism, and faith. This is, also, to some extent connected to discussions of identity and semantics in organizations. This paper tries to review the works of researchers on spirituality and theism along with specific focus on the conception of theism and spirituality in Quran and Nahjol-Balagha; providing suggestions and implications applicable to organizational issues. The review reveals that spirituality and theism are significant for one’s sense of integrity, consciousness, and organizational identity.