التّركيب اللّغوي للتّشبيه عند عبد القاهر الجرجانيّ دراسه نظريّه

اين مقاله قرايتي نو در تشبيه از لحاظ تركيب لغوي آن نزد عبدالقاهر جرجاني ارايه مي دهد كه بيانگر نقش عناصر لغوي تشبيه در ايجاد نوعي خاص از تركيب و تشكيل پيوستگي ويژه لغوي است و آن را با ايجاد ارتباط بين معناي نحوي و بلاغي به سوي بيان كامل منظور گوينده سوق مي دهد . اين ارتباط تصوير تشبيهي را با نظم و ساختار تركيب لغوي مورد مناقشه قرار داده و بيانگر آن است كه اين ارتباط به كاربردهايي مي انجامد كه برخي از آنها عبارتند از : 1- فرق يك تشكيل و تصوير بلاغي با تشكيل و تصاوير بلاغي ديگر خصوصا استعاره كه در محدوده ي علاقه مشابهت قرار دارد .2- تعريف ماهيت خود تشبيه كه موجب بيان تفاوت بين يك نوع از تشبيه با تشبيهات ديگر است . 3- موجب كشف نوعي پيچيده از تشبيه مي گردد كه به مقدار زياد و متوالي وجود دارد. اين مقاله پس از آن به مطالعه دو عنصر از عناصر ساختار تشبيه يعني مشبه به و ادات تشبيه و اسرار لغوي و دلالي آنها مي پردازد.

This study provides a reading in simile from its linguistic structural point of view in Abdul- Kader Al-Jerjani, showing its linguistic elements when the "compose a special kind of writing", and form a specified linguistic rhythm, that leads it to wholeness of writing, in linking between the grammatical and rhetoric. The study discussed the pictorial imagery with inditing , with the form of its linguistic structure, so it was found that it performs special functions, such as: It identifies the limits between a rhetoric form and another, especially metaphor, that is in the scope of the similar, and it identifies the type of simile it distinguish between one form and another, and from it in simile is discovered the same complicated kind that is spread on a wide aligning space. After that the research with Abdul Kaher studied the most important elements of building simile, its linguistic and semantic secrets with a focus on "the simizlied" and "simile tool".