Molecular detection of Babesia spp in sheep and vector ticks in North Khorasan province, Iran

زمينه» مطالعه: ‌بابزيوز از بيماريهاي مهم منتقل از كنه در گوسفندان ايران است. هدف: مطالعه» ملكولي با هدف شناسايي ناقلان و گونه‌هاي بابزيا در استان خراسان شمالي طي سال‌هاي 1389-1390انجام گرفت. روش كار: 90 گوسفند از گله‌هاي مختلف معاينه» باليني شدند و نمونه خون همراه با گسترش نازك و كنه‌هاي موجود در اين گوسفندان جمع‌آوري شد. كنه‌هاي جمع‌آوري شده بر مبناي گونه» كنه به 82 مجموعه ده‌تايي تقسيم شدند و غدد بزاقي كنه‌ها با استفاده از سرم فيزلوژي و لوپ جداسازي شد. نمونه‌هاي خون و غدد بزاقي جمع‌آوري شده با روش Seminested-PCR آزمايش شد. نتايج: در بررسي ميكروسكوپي، 37 گسترش خوني واجد اجرام پيروپلاسمي بودند، در حالي‌كه در مرحله» اول eminested-PCR در 80 نمونه » آلودگي به اجرام پيروپلاسمي (تيلريا يا بابزيا) تعيين شد كه در مرحله» دوم از اين تعداد فقط 6 نمونه آلوده بـه بـابـزيـا اويس بودند. از 434 كنه» جمع‌آوري شده، شايع‌ترين كنه‌ها به‌ترتيب ريپي سفالوس تورانيكوس (3/69)%، هيالوما مارژيناتوم تورانيكوم (4/18)%، درماسنتور مارژيناتوس (4/6)% و ريپي سفالوس بورسا (7/5)% بودند. نتايج به‌دست آمده نشان داد مجموعه‌اي از غدد بزاقي مربوط به كنه‌هاي رپي سفالوس تورانيكوس و مجموعه‌اي از غدد بزاقي مربوط به كنه» هيالوما مارژيناتوم آلوده به بابزيا اويس بودند. نتيجه‌گيري نهايي: بر اساس نتايج به‌دست آمده، به‌نظر مي‌رسد بابزيا اويس شيوع نسبتاً كمي در بين گوسفندان اين استان دارد و كنه‌هاي رپي سفالوس تورانيكوس و هيالوما مارژيناتوم ممكن است ناقل اين تك‌ياخته باشند.

Background: Babesiosis is an important tickborne disease in the sheep of Iran. OBJECTIVES: A molecular study was carried out in North Khorasan province, Iran in 2010-2011, designed to identify Babesia spp. infection of both sheep and ticks. METHODS: Ninety sheep from different flocks were clinically examined and blood samples were collected with ixodid ticks . The collected ticks were separated into 82 tick pools and the salivary glands were dissected out in 0.85% (w/v) saline under a stereomicroscope. The blood and the salivary glands were examined using semi-nested PCR. RESULTS: Piroplasm infection was detected in 37 blood smears using microcopic examination while 80 blood samples were piroplasm positive in the first round of semi-nested PCR and Babesia ovis was only detected in 6 (6.6%) of positive samples in the second round of semi-nested PCR. Of the 434 ticks that were collected, the most prevalent species was Rhipicephalus turanicus (69.3%) followed by Hyalomma marginatum turanicum (18.4%), Dermacentor marginatus (6.4%) and Rhipicephalus bursa (5.7%). One pool of H. m. turanicum salivary glands and one pool of R.turanicus were infected with B. ovis. CONCLUSIONS: Based on these results, it is concluded that B.ovis has a low prevalence among the sheep of North Khorasan province and H. m. turanicum and R. turanicus may be the vectors of B.ovis in this area.