The Saudi Factor in Pakistan-Iran Relations

منافع ملي هسته شكل دهنده روابط دو جانبه ميان كشورها است. با وجود تلاش آرمانگرايانه در توجيه ترديد ناپذيري روابط دوجانبه، گاهي اين روابط با منافع ملي تداخل مي‌يابد. تغيير رهبران در نتيجه انتخابات باعث بازنگري در روابط سياسي كشورها مي‌گردد. اين مقاله در تلاش است تا نقش عربستان را در روابط ايران و پاكستان مورد بررسي قرار دهد. آشفتگي اسلام آباد در برقراري توازن بين مثلث پاكستان، ايران و عربستان بعد از انتخابات سال 2013 در پاكستان آشكار شد. روابط دولت نواز شريف با عربستان، مثلث ايران، امريكا و عربستان، بويژه رقابت بي نتيجه ايران و عربستان و خروج نيروهاي بين‌المللي از افغانستان باعث ايجاد اختلال در مسير سياست خارجي پاكستان شده است.

National interest often forms the core of bilateral ties between states. No matter how much idealism is peddled to explain the unassailability of the State’s bilateral relations, the national interests and related diplomatic preferences spawn abrasion in these ties. The change of leadership is a consequence of elections results in a national reassessment of foreign policy. This paper attempts to highlight Pakistan’s foreign policy dilemma regarding the walking of a tightrope between Tehran and Riyadh. It is argued that the balancing act of Islamabad in this triad is further complicated in the aftermath of 2013 general elections in Pakistan. The new Nawaz Sharif administration’s unveiled connection with the Saudi Kingdom, the current tides in the Saudi-Iran-U.S. triangle, and the impending and complex drawdown of international forces from Afghanistan further confounds the trajectory of Pakistan’s foreign policy, especially in the zero sum dynamics of Saudi-Iran rivalry.