Naturally occurring ehrlichiosis in Egyptian dogs

ارليشيوزيس سگ‌ها به عنوان يكي از مهمترين بيماري‌هاي منتقل شونده از كنه به سگ‌ها شناخته شده است.85 سگ آلوده شده طبيعي مورد بررسي قرار گرفتند. پايدارترين علائم باليني ثبت شده عبارت بود از تب، لاغري و لنفادنوپاتي. كم خوني، افزايش مونوسيت‌ها، كاهش پلاكت‌ها، كاهش آلبومين خون، افزايش آنزيم‌هاي كبدي و بيلي‌روبين كل، برجسته‌ترين تغييرات مرتبط با ارليشيوزيس سگ‌هاي مصري بود. بررسي‌هاي ميكروسكوپيك نتوانست در تشخيص قطعي بيماري ارليشيوزيس سگ‌ها مؤثر باشد. فصل تأثير زيادي بر بيماري نداشت. كنه عامل انتقال اين بيماري در مصر ريپي‌سفالوس سانگينوس بود.

Canine ehrlichiosis has emerged as one of the most clinically important tick-borne diseases affecting dogs. Eighty-five naturally infected dogs have been investigated, the most consistent clinical signs recorded were fever, emaciation and lymphoadenopathy, anemia, monocytosis, thrompocytopenia, hypoalbuminemia, elevation in liver enzymes and total bilirubin were the most remarkable changes associated with canine ehrlichiosis in Egyptian dogs; microscopic examination failed to provide definitive diagnosis of canine ehrlichiosis. Season did not greatly influence the disease; the type of ticks involved in the disease transmission in Egypt was Rhipicephalus sanguineus.