Flexibility of Variations in Radial and Non-Radial Data Envelopment Analysis ‎Models

يكي از مسايل اصلي در تحليل پوششي داده‌ها عبارت است از تعيين تصوير واحدهاي تصميم‌گيرنده ناكارا بر مرز كارايي. در مدل‌هاي متداول تحليل پوششي داده‌ها، ورودي و خروجي‌هاي واحدهاي تصميم گيرنده ناكارا به منظور رسيدن به مرز كارايي به اندازه دلخواه تغيير مي‌كنند. با اين وجود توانايي واحدهاي تصميم‌گيرنده گاهي اوقات تعريف و مقيد مي‌شود. به علاوه در برخي موقعيت‌ها ازكاربردهاي واقعي منابع محدود وجود دارند. بنابراين در اين موارد ورودي و خروجي‌ها نمي‌توانند به طور نامعقول تغيير كنند. در حقيقت سطوح تغيير از پيش تعيين‌شده‌اي از ورودي و خروجي‌ها وجود دارند. بدين منظور براي ارزيابي كارايي نسبي واحدها با حضور متغيرهاي ورودي و خروجي مقيد، مدل‌هاي شعاعي و غير شعاعي مبتني بر تحليل پوششي داده‌ها در بررسي حاضر ارايه مي‌شود. علاوه بر اين مدل‌هاي ابركارايي غيرشعاعي به منظور رتبه‌بندي واحدهاي تصميم‌گيرنده كارا بسط مي‌يابند. يك مثال از بخش بانكداري به منظور توضيح روش پيشنهادي به كار مي‌رود.

One of the major problems in Data Envelopment Analysis (DEA) is to determine the projection of inefficient Decision Making Units (DMUs) into the efficient frontier. In conventional DEA models, inputs and outputs of inefficient DMUs alter arbitrarily for reaching to the efficient frontier. Nevertheless, sometimes the ability of DMUs is defined and restricted. Moreover, there are situations in the real world applications that limited resources exist. Therefore, in these cases inputs and outputs cannot vary irrationally. Actually, there are pre-specified alteration levels of inputs and outputs. For this purpose, the current study proposes DEA-based models, radial and non-radial models, to evaluate the relative efficiency of DMUs with restricted input and output variables. Furthermore, non-radial super-efficiency models are extended for ranking efficient DMUs. An example from the banking sector is used to illustrate the proposed approach.