The Hunches a Language Teacher Lives by in an Action Research: Revelations of an L2 Writing Teacher

در تحقيق حاضر، محققان انجام روش هاي تحقيق اقدام پژوهي(action research) را كه در سال هاي اخير رنگ و بوي نظام مند به خود گرفته است با استناد به انجام تحقيقي در اين قالب به چالش كشيده اند. در پژوهش انجام گرفته بر روي پانزده دانشجوي فارسي زبان در رشته بهداشت (خانواده و محيط)، تدريس نوشتار دانشگاهي در ژانر مقاله نويسي در مدت يك ترم تحصيلي به طريق اقدام پژوهي صورت پذيرفت. مشكلات دانشجويان 1) در انتخاب موضوع و 2) سخن پردازي در موضوعات منتخب آنان دو چالشي بود كه سنجش دو نوع روايي را بر اساس مدل اندرسون (1994) شامل روايي فرايندي(process validity) و فروگشا(catalytic) براي محققان دشوار ساخت.

The researchers in this study aimed to demonstrate how impossible it could be for a language teacher to take fixed, systematic routes of action in recent Action Research designs. This was instantiated in an L2 (here, English) ʹessay writingʹ course among some Persian speaker university students majoring in Hygiene Sciences (Family and Environment). Evidences regarding individualistic progress of students in 1)selecting a topic for their writing assignments, and 2) initiating talk on their selected topics are discussed to verify how complex it was to undertake the "process" and "catalytic" trustworthiness check of the present study via fixed action plans.