شناسايي فنوتيپي و ژنتيكي باكتري لاكتوكوكوس گارويه عامل لاكتوكوكوزيس در ماهي قزل‌آلاي رنگين كمان پرورشي در ايران

از تعداد 200 ماهي قزل‌آلاي پرورشي با علائم سپتي سمي و خونريزي حاد، متعلق به كارگاه‌هاي پرورشي ماهي قزل‌آلاي رنگين كمان استان‌هاي فارس، كهكيلويه و بوير احمد و چهارمحال و بختياري واقع در جنوب و جنوب غرب ايران (طي تابستان 2002 تا زمستان 2008) به منظور شناسايي لاكتوكوكوس گارويه عامل لاكتوكوكوزيس نمونه‌گيري به عمل آمد. به منظور جداسازي باكتري، از بافت كليه ماهي‌ها نمونه‌برداري و بر روي محيط آگار برين هارت كشت و پليت‌ها در درجه حرارت 25 درجه سانتي‌گراد به مدت 48 ساعت نگهداري شدند. با استفاده از آزمايش‌هاي معمول بيوشيميايي در آزمايشگاه باكتري، باكتري لاكتوكوكوس گارويه از 32 ماهي (16% كل نمونه‌ها) جدا گرديد. تمام جدايه‌هاي لاكتوكوكوس گارويه كه به روش‌هاي معمول باكتريولوژي مورد شناسايي قرار گرفته بودند با استفاده از روش واكنش زنجيره‌اي پليمراز اختصاصي و بر اساس توليد محصول 1107 بازي از ژن 16S rDNA مورد تأييد قرار گرفتند. آناليز ترادف محصول 16S rDNA نمونه‌ها، نشان داد كه تمامي جدايه‌هاي اين مطالعه داراي شباهت 100% در ترادف مربوطه بود و همچنين اين ترادف در مقايسه با موارد قبلي ثبت شده در بانك ژن، داراي تشابه ژنتيكي نزديكي با موارد گزارش شده از ماهي كفال از كشور تايوان به شماره دسترسي ژن 216635AF و همچنين جدايه مربوط به ماهي دم زرد از كشور ژاپن به شماره دسترسي 267897AB مي‌باشد. نتايج حاصل از آنتي‌بيوگرام جدايه‌هاي لاكتوكوكوس گارويه نشان از حساسيت زياد جدايه‌ها به اريترومايسين، انروفلوكساسين، كلرامفنيكل و كلاريترومايسين نسبت به ساير آنتي‌بيوتيك‌ها داشت. در آزمايش تعيين پاتوژنيسيتي، مقدار 105 × 6 باكتري در ميلي‌ليتر به صورت حمام، باعث 60% تلفات در ظرف 14 روز شد. ماهي‌هاي آلوده به روش تجربي، علائمي از قبيل تيرگي مشخص پوست، خونريزي، بيرون‌زدگي چشم و خونريزي وسيع بر روي اندام‌هاي داخلي را نشان دادند.

A total of 200 moribund rainbow trout with clinical signs of a hyperacute haemorrhagic septicemia were collected from rainbow trout farms in Fars, Kohkiloyeh Boyer Ahmad and Charmohal Bakhtiari provinces in the south and southwest of Iran during summer 2002 to winter 2008 for detection of Lactococcus garvieae, the causative agent of lactococcosis. Fish kidney sles were cultured aseptically onto brain heart infusion agar plates and incubated at 25 C for 48 h. Using conventional biochemical tests, L. garvieaewas detected from 32 fish (16% of total fish sles). Additionally, isolates were confirmed as L. garvieaeusing a specific PCR assay based on 16S rDNA gene by producing a single band of 1107 bp. Partial analysis of 16S rDNA revealed 100% sequence similarity for all Iranian isolates and there was a close genetic relationship among these isolates and those previously reported from mullet in Taiwan (AF352166) and yellowtail in Japan (AB267897) based on GenBank data. Results of antibiogram tests on L. garvieae isolates showed a high susceptibility to erythromycin, enrofloxacin, chlorhenicol and clarithromycin. In pathogenicity tests, immersion of fish in a bacterial suspension of 6 × 10 5 colony forming unit/ml of L. garvieaein challenge experiments showed 60% mortality during 14 days post infection. Experimentally, infected fish showed typical blackening of skin haemorrhages, exophthalmia and wide haemorrhages on viscera. The present study provides useful molecular and biochemical information for L. garvieaeisolates in Iran compared with those from different hosts and geographic locations.