بررسي علل انجام سزارين در يكي از مراكز آموزشي درماني دانشگاه علوم پزشكي زنجان

چكيده زمينه و هدف: زايمان طبيعي در اكثر موارد بهترين نوع زايمان است و انجام عمل سزارين محدود به مواردي است كه زايمان از طريق كانال طبيعي ميسر نبوده و يا با خطراتي جدي براي مادر يا جنين همراه باشد. اين مطالعه با هدف بررسي علل سزارين و ارايه پيشنهاداتي براي كاهش آن در مركز آموزشي درماني امدادي ابهر در سال 1389 انجام شد. روش بررسي: اين پژوهش يك مطالعه توصيفي- مقطعي است. جامعه مورد پژوهش كليه مادران سزارين شده در سال 1388 بود كه تعداد 467 پرونده بايگاني شده مادران سزارين شده مورد بررسي قرار گرفته و با 391 مادر مصاحبه انجام شد. اطلاعات موجود در پرونده‌ها در برگه ثبت مشخصات و اطلاعات كسب شده از مادران در پرسشنامه محقق ساخته جمع آوري و در نرم افزار SPSS با استفاده از آمار توصيفي و آزمون كاي دو مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها : از كل موارد تولد زنده، 5/31 درصد آن به طريق سزارين بود. بيشترين فراواني علت سزارين مربوط به سزارين‌هاي تكراري (6/29%) بود و پس از آن دفع مكونيوم (15%)، پرزانتاسيون بريچ (1/14%) و جفت سرراهي (9/10%)، بيشترين علل را تشكيل مي دادند. نتيجه آزمون آماري كاي اسكوير اختلاف معني‌دار آماري بين علل ذكر شده توسط پزشك و اظهارات مادران سزارين شده نشان نداد (13/0p=). نتيجه گيري: شيوع سزارين در مركز منتخب بالاتر از استاندارد مورد قبول سازمان بهداشت جهاني مي‌باشد. شيوع بالاي سزارين‌هاي تكراري نشان مي‌دهد كه براي كاهش سزارين‌هاي بار اول، برنامه‌هاي مداخله‌اي لازم است. درصد بالاي پرزانتاسيون بريچ و جفت سرراهي كه بسيار بيشتر از شيوع آن در كل جهان مي‌باشد به عنوان علت سزارين اورژانسي نيز جاي تامل دارد.