پيش‌بيني دلزدگي زناشويي بر اساس سلامت عمومي و صميميت زناشويي در پرستاران

زمينه و هدف: فقدان سلامت عمومي و صميميت زناشويي نقش اساسي در شكل گيري دلزدگي زناشويي دارد. با توجه به ضرورت شناسايي عوامل موثر بر دلزدگي زناشويي، در اين مطالعه به پيش بيني دلزدگي زناشويي بر اساس سلامت عمومي و صميميت زناشويي در پرستاران پرداخته شد. روش بررسي: در طرح همبستگي حاضر 163 نفر از پرستاران به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه سلامت عمومي، صميميت زناشويي و ويژگي هاي جمعيت شناختي مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده ها با استفاده از همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند متغيري به شيوه گام به گام تجزيه و تحليل شد. يافته ها: نتايج ضريب همبستگي پيرسون نشان داد دلزدگي زناشويي داراي رابطه منفي و معناداري با سلامت عمومي و صميميت زناشويي، درآمد و مدت ازدواج است. همچنين نتايج حاصل از تحليل رگرسيون نشان داد كه اين چهار عامل قادر به پيش بيني 48 درصد از دلزدگي زناشويي در پرستاران است. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه بيانگر اين است كه به طور خاص سلامت عمومي، صميميت زناشويي، درآمد و مدت ازدواج نقش قابل توجهي در چگونگي دلزدگي زناشويي ايفاء مي كند، بنابراين توجه به اين عوامل براي هرگونه اقدام و برنامه ريزي در زمينه دلزدگي بيش از پيش اهميت دارد.