بررسي عوامل اقتصادي و اجتماعي موثر بر سازگاري كشاورزان خرده ‌مالك با تغييرات آب ‌و هوايي در مناطق كوهستاني (مطالعه موردي: دهستان ملاوي شهرستان پلدختر)

هدف: تغييرات آب‌و‌هوايي اثرت زيادي بر زندگي خانوارهاي كشاورز، به ويژه در مناطق كوهستاني دارد. به دليل ظرفيت انطباق پذيري پايين كشاورزان خرده‌مالك، اين تغييرات اثرات بيشتري بر بازۀ محصول آن‌ها خواهد گذاشت. كشاورزان مي توانند با استفاده از روش هاي سازگاري، خود را با اين تغييرات انطباق دهند. استفاده از اين روش ها ارتباط زيادي با عوامل اقتصادي و اجتماعي دارد. هدف اين پژوهش بررسي عوامل اقتصادي و اجتماعي موثر بر سازگاري كشاورزان خرده مالك با تغييرات آب‌وهوايي در روستاهاي كوهستاني است. روش: تحقيق از نظر هدف، كاربردي و روش انجام آن، توصيفي تحليلي است. ابزار گردآوري داده ها پرسش نامه بوده است. جامعۀ آماري شامل كشاورزان دهستان ملاوي در شهرستان پلدختر است (1636=n). با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه گيري تصادفي ساده 310 خانوار كشاورز به عنوان نمونه انتخاب شد. براي بررسي تغييرات اقليمي از داده هاي ايستگاه هواشناسي شهرستان پلدختر، براي شناسايي مهم ترين شيوه هاي سازگاري با تغييرات اقليمي از تحليل عاملي اكتشافي (fa)، و براي شناسايي عوامل اقتصادي و اجتماعي موثر بر سازگاري كشاورزان با تغييرات آب‌وهوايي از مدل رگرسيون لجستيك استفاده شد. يافته ها: يافته ها نشان مي دهد كه از ميان شيوه هاي سازگاري، تنظيم زمان كشت، مديريت خاك و مديريت كشت محصولات بيشترين كاربرد را از سوي كشاورزان داشته است. دربارۀ عوامل اقتصادي و اجتماعي موثر بر سازگاري كشاورزان، يافته ها نشان مي دهد از بين عوامل اقتصادي، اندازه مزرعه، سرمايۀ كشاورز، مالكيت املاك و ميزان پس انداز خانوار، از بين عوامل اجتماعي سن سرپرست، تحصيلات سرپرست خانوار، تجربۀ كشاورز و اندازۀ خانوار بيشترين اثر را بر سازگاري كشاورزان با تغييرات اقليمي داشته اند. راهكارها: به منظور افزايش ظرفيت انطباقي كشاورزان خرده‌مالك بايد خدمات حمايتي بيشتري از سوي دولت و سازمآن‌هاي مربوطه در اختيار آن‌ها قرار گيرد. همچنين، نهاده هايي كه مي تواند به بهبود كيفيت خاك كمك كند، راحت تر و به ميزان بيشتري در اختيار آن‌ها قرار گيرد.