مدل سازي تخمين تعداد بهينه تجهيزات و نيروي انساني موردنياز فرايندهاي عملياتي در شرايط عدم اطمينان (مطالعه موردي: صنعت نساجي)

در طراحي سيستم هاي صنعتي، تعيين تعداد بهينه ماشين آلات و نيروي انساني تاثير بسزايي در هزينه هاي طراحي و ساخت دارد و به افزايش راندمان و بهره وري صنعت مي انجامد. تاكنون روش هاي مختلفي براي تخمين تعداد منابع مورد نياز فرايندهاي عملياتي ارائه شده است. قابليت اطمينان نتايج اين روش ها به برآورد اطلاعات ورودي بستگي دارد كه در شرايط عدم اطمينان، ماهيت مبهمي دارد و مي تواند منجر به ارائه اطلاعات غلط شود؛ از اين رو هدف مطالعه حاضر، پيشنهاد چارچوب جديدي براي تعيين تعداد بهينه ماشين آلات و نيروي انساني با بهره گيري از منطق فازي است. از روش مجموعه فازي براي تعيين درصد ضايعات و زمان مورد نياز براي تكميل فرايندهاي عملياتي در قالب اعداد فازي مثلثي استفاده شده است. همچنين به منظور اثبات كاربردي بودن مدل و با توجه به اهميت ارتقاي بهره وري در صنايع نساجي ايران، مدل پيشنهادي در يك مطالعه موردي از صنعت نساجي استفاده شده و مقايسه نتايج آن با نتايج روش استاندارد صورت گرفته است. براساس نتايج، تفاوت فراواني ميان تعداد تجهيزات و نيروي انساني برآوردشده به كمك اين روش با تعداد منابع برآوردشده از روش استاندارد وجود دارد كه اين اختلاف ها مي تواند تاثيري منفي بر عملكرد و استفاده بهينه از ظرفيت ايجادشده داشته باشد. با توجه به نتايج مدل پيشنهادي، اطلاعات جامع تر و دقيق تري در شرايط عدم اطمينان فراهم شده است كه مي تواند براي تصميم گيري هاي مناسب درمورد بازنگري ظرفيت استفاده نشده، كاهش هزينه هاي منابع بي استفاده و افزايش كارايي و بهره وري صنايع كاربرد داشته باشد.