الطبيعه الانسانيه (البُعد الطبيعي للانسان) من وجهه نظر القرآن

مفسرين بر اساس قرايني كه از آيات قرآني درباره‌ انسان بيان مي‌دارند غالباً به وصف دو بعد فطري و مادي (حيواني) وي بيشتر تكيه مي‌كنند؛ از سويي ديگر قرآن متضمن آياتي است كه صرفاً اين دو بعد درباره انسان از آن مستفاد نمي‌گردد؛ آياتي از قرآن به خلقت مادي انسان اشاره دارد؛ و آياتي ديگر مقام و شان مرتبه انسان فطري را از ساير موجودات برتر مي‌داند؛ ولي در كنار اين آيات، دسته‌اي ديگر از آيات وجود دارد كه نه بيانگر بعد فطري انسان به مفهوم مصطلح آن است و نه بيانگر بعد صرفاً مادي وي؛ بلكه اين آيات انسان را ظلوم، جهول، هلوع، كفور و مانند آن معرفي مي‌كند، وجه‌الجمع اين آيات را بايد در «تفاوت انسان طبيعي»، ـ يعني انسان قبل از ايمان و عمل صالح ـ با انسان مادي و انسان فطري دانست.