Title of article
First evidence for triaxial superdeformation in 168Hf
Author/Authors
H. Amro، نويسنده , , P.G. Varmette، نويسنده , , W.C. Ma، نويسنده , , B. Herskind، نويسنده , , G.B. Hagemann ، نويسنده , , G. Sletten، نويسنده , , R.V.F. Janssens، نويسنده , , M. Bergstr?m، نويسنده , , A. Bracco، نويسنده , , M. Carpenter، نويسنده , , J. Domscheit، نويسنده , , S. Frattini، نويسنده , , D.J. Hartley، نويسنده , , H. Hübel، نويسنده , , T.L. Khoo، نويسنده , , F. Kondev، نويسنده , , T. Lauritsen، نويسنده , , C.J. Lister، نويسنده , , B. Million، نويسنده , , S.W. ?deg?rd، نويسنده , , et al.، نويسنده ,
Issue Information
روزنامه با شماره پیاپی سال 2001
Pages
6
From page
39
To page
44
Abstract
Three superdeformed (SD) bands have been found in 168Hf. Lifetime measurements revealed a large quadrupole moment, Qt∼11.4 e b, for the strongest band (TSD1). Theoretical calculations using the Ultimate Cranker code predict high-spin SD minima (ϵ2∼0.43) with stable triaxial deformations of γ∼+20° and γ∼−15°. The measured Qt value suggests that band TSD1 corresponds, most likely, to a deformation with a positive γ value. This constitutes the first evidence for triaxial superdeformation in an even proton system.
Journal title
PHYSICS LETTERS B
Serial Year
2001
Journal title
PHYSICS LETTERS B
Record number
914109
Link To Document