44598

دانشگاه فردوسي مشهد، دانشكده ادبيات و علوم انساني

فوق ليسانس

115

1369

علوم انساني

رساله حاضر پژوهشي است توصيفي از ساخت آوايي گويش فندرسكي و يا بعبارت ديگر توصيفي است همزماني . در هر توصيف هم زماني ، لاجرم ، گويش يا زبان را در همان مقطع زماني و مكاني ثابت فرض مي كنيم كه اين امر البته ، اجتناب ناپذير است . و بنا به گفته جامسكي در اينگونه بررسي ها ناچار از نوعي مطلوب سازي هستيم ، لذا، در اين پژوهش ، آنچه را كه در ترسيم روش تراز سيماي گويش اهميت داشته اند مورد نظر قرار گرفته اند...

1-1

فارسي