12261

1400

فارسي

تهران مركز پژوهش هاي مجلس شوراي اسلامي ايران

گزارش پژوهشي

آمريكا در سال هاي اخير در حال مديريت نوع حضور و منابع خود در جهان به منظور تمركز بر منطقه شرق آسياست كه اين امر بر حضور نيروهاي آمريكايي در غرب آسيا نيز تأثيرگذار بوده است و اعلام خروج نيروهاي نظامي آمريكا از افغانستان و تعطيلي برخي پايگاه هاي آمريكا در منطقه نيز مؤيد همين موضوع است. بنابراين آمريكا در حال تغيير نوع حضور خود در اين منطقه است كه تغيير نقش و كاركرد پايگاه هاي نظامي آمريكا در منطقه، يكي از پيامدهاي اين تغيير رويكرد است. ازاين رو، گزارش حاضر به دنبال يافتن عناصر و ويژگي هاي اين تغيير در نوع حضور با تأكيد بر نقش و نگاه آمريكا به پايگاه هاي نظامي خود در منطقه غرب آسيا بوده است. با توجه به اين تغيير رويكرد، به نظر مي رسد آمريكا به سمت پايگاه هاي نظامي كوچك و نامتمركز و همچنين تقويت رويكرد «به وسيله، با و از طريق»، «حضور بدون ماندگاري» و «موازنه از دور» در حركت است و در نظر دارد تا ضمن حضور (حداقلي نظامي)، از طريق تأكيد بر ابزارهاي غيرنظامي، تقويت توان بازدارندگي شركا و متحدان و همچنين شبكه سازي امكانات و ظرفيت هاي خود و استفاده از فناوري هاي روز، بازدارندگي ايجاد كرده و نظم مطلوب خود را در منطقه حفظ كند. علاوه بر آن، به نظر مي رسد آمريكا به دنبال استفاده از مدلي هيبريدي از پايگاه هاي خود در منطقه غرب آسياست. اين مدل شامل تركيبي از پايگاه هاي سنتي آمريكا كه در اختيار كشورهاي ميزبان اند، برخي پايگاه هاي سنتي (محدود) و در اختيار آمريكا و درنهايت، برخي پايگاه هاي جديد است. تاب آوري، چندمنظوره بودن، تأكيد بر كاركرد آموزشي، شبكه سازي و ارتباطات، نامتمركز و كوچك بودن، توزيع جغرافيايي گسترده تر و وارد كردن كشورهاي ميزبان در مديريت پايگاه هاي سنتي از مهم ترين عناصر جديد در نگاه به پايگاه هاي نظامي مي باشد. ضمن آنكه بُعد و كاركرد سياسي اين پايگاه ها در نمايش تعهد آمريكا به حفظ امنيت شركا و متحدان منطقه ايش برجسته تر خواهد گشت.