شماره ركورد
14599
عنوان
اظهارنظر كارشناسي درباره: «لايحه عضويت دولت جمهوري اسلامي ايران در آژانس بين المللي تحقيقات سرطان»
پديدآورندگان
بختياري علي آباد، محمد تهيه و تدوين , زراعت كيش، يوسف همكار , نصيري، حسين همكار , آدمي ابرقويي، محمد همكار , عطار، محمدصالح همكار , اميري، مهدي همكار , سيواني زاد، جابر همكار , پادام، سجاد ناظرعلمي , قيدرلو، كميل ناظرعلمي , مختاري، مهدي ناظرعلمي
سال انتشار
1400
زبان
فارسي
اطلاعات نشر
تهران مركز پژوهش هاي مجلس شوراي اسلامي ايران
نوع گزارش
طرح و لايحه
چكيده فارسي
آژانس بين المللي تحقيقات سرطان در سال 1965 به عنوان سازمان تخصصي براي اجراي طرحي به منظور كاهش گسترش سرطان، تأسيس شده است. مقر آن شهر ليون فرانسه است و در حال حاضر 26 كشور فرانسه، آلمان، ايتاليا، بريتانيا، آمريكا، استراليا، اتريش، بلژيك، برزيل، كانادا، دانمارك، فنلاند، هلند، ايرلند، ژاپن، مراكش، نروژ، قطر، كره، روسيه، اسپانيا، سوئد، سوئيس، تركيه، آرژانتين و ايران (ايران به موجب امضاي اوليه بدون تصويب مجلس) عضو دائم آن هستند. آژانس مذكور نهاد تخصصي سرطان سازمان بهداشت جهاني است كه هدف آن ارتقاي همكاري هاي بين المللي پيرامون تحقيقات سرطان است. فعاليت هاي آژانس عمدتاً از طريق حق عضويت قانوني كشورهاي عضو آن تأمين مالي مي شود، ولي نهادهاي دولتي و غيردولتي هم به طور داوطلبانه به آن كمك مي كنند. ارتقاي همكاري هاي بين المللي پيرامون تحقيقات سرطان به عنوان مأموريت آژانس و تخصص در هماهنگي تحقيقات بين كشورها و سازمان ها به عنوان ويژگي قابل توجه آن ذكر شده است. پيش از عضويت ايران در آژانس، اين نهاد در پروژه هاي مختلف با ايران همكاري داشته است. به منظور بررسي عضويت يا عدم عضويت ايران در اين نهاد بايد پرسش هاي مختلفي را پاسخ داد، به عنوان مثال: آيا بهره مندي از مزاياي آن مستلزم عضويت در آژانس است؟ در صورت عدم عضويت در اين نهاد، دولت به صورت بالقوه از چه فرصت هايي بي بهره خواهد ماند؟ ملاحظاتي كه در رابطه با عضويت در اين آژانس وجود دارد كدامند و لايحه تقديمي حاوي چه اشكالاتي است؟
درمجموع با توجه به بررسي هاي انجام شده و اطلاعات در دسترس، در حال حاضر عضويت دولت جمهوري اسلامي ايران در آژانس، صرفاً از جنبه تقويت ديپلماسي و مناسبات بين المللي توجيه پذير است، چراكه تجربه همكاري با آژانس و همچنين اهداف و مأموريت هاي آن نشان مي دهد كه بهره مندي از مزاياي آن مستلزم عضويت در آن نيست و درضمن بعد از عضويت ايران در آن گزارشي از مزاياي اضافي عضويت ارائه نشده است. علي ايحال با توجه به نقش سرطان در مرگومير و همچنين بار مالي اين بيماري براي نظام سلامت، تقويت همكاري با نهادهاي فعال در اين حوزه اقدامي مثبت بهشمار مي رود، منوط به اينكه عضويت براي كشور همراه با منافع باشد و بهموازات آن حقوق مردم نيز در فرايندهاي همكاري تضمين شود. به همين منظور، مشروط به اصلاح ايرادات شكلي و ترجمه اي لايحه تقديمي و همچنين اصلاح تبصره ماده واحده و الحاق تبصره هايي به شرح ذيل با تصويب آن موافقت مي شود:
ـ تبصره «1» ـ رعايت اصل هفتادوهفتم (77) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران در اجراي مفاد اين اساسنامه به ويژه درخصوص هرگونه اصلاح اساسنامه آژانس يادشده، موضوع ماده (10) و همچنين اجراي برنامه هاي تكميلي موضوع ماده (2) اساسنامه، الزامي است.
ـ تبصره «2» ـ هرگونه همكاري ايران با آژانس در چارچوب قوانين داخلي و مقررات جمهوري اسلامي ايران خواهد بود.
ـ تبصره «3» ـ رعايت اصل هشتادم (80) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران در مورد هرگونه كمك موضوع ماده واحده و بند «8» اساسنامه الزامي است.
ـ تبصره «4» ـ رعايت اصل يكصدوسي ونهم (139) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران در مورد اجراي اساسنامه الزامي است.
ـ تبصره «5» ـ دولت مكلف است پس از گذشت دو سال از تصويب اين قانون گزارش جامعي ازجمله درخصوص كيفيت تعهدات، هزينه ها و دستاوردهاي عضويت دولت جمهوري اسلامي ايران در آژانس به كميسيون بهداشت و درمان مجلس شوراي اسلامي ارائه نمايد.
تداوم عضويت دولت جمهوري اسلامي ايران در آژانس مذكور، منوط به تصويب استمرار عضويت در مجلس شوراي اسلامي براساس گزارش كميسيون بهداشت و درمان خواهد بود، در غير اين صورت عضويت دولت كان لم يكن تلقي مي شود و دولت مكلف است نسبت به خروج از آژانس مذكور، مطابق با ماده (13) اساسنامه آژانس اقدام نمايد.
لينک به اين مدرک