14769

1400

فارسي

تهران مركز پژوهش هاي مجلس شوراي اسلامي ايران

گزارش پژوهشي

مسير صحيح توسعه گردشگري، رونق و پايدارسازي گردشگري داخلي است. زيرا اين گونه از گردشگري نسبت به محرك هاي منفي رسانه اي، مشكلات فصلي بودن تقاضا و تحولات سياسي و اقتصادي بين المللي، وابستگي كمتري نشان مي دهد و بهترين نوع توزيع و بازتوليد منابع اقتصادي را ممكن مي كند. متأسفانه در دهه هاي اخير جهت گيري مناسبي در مورد سياستگذاري گردشگري داخلي رخ نداده و آنچه به عنوان آمار در دسترس است، متأثر از برنامه نبوده است. در اين گزارش با بررسي داده هاي آماري موجود و در دسترس بين سال هاي 1387 تا 1398 مشخص شد كه هر چند كمّيت گردشگري داخلي بيشتر شده است، اما از كيفيت آن كاسته شده است. توزيع سفر در بين خانوارها به صورت عادلانه اي رخ نداده است و 3 برابر شدن سرانه سفر خانوارها به واسطه افزايش سفرها براي «خانوارهاي سفركرده» رخ داده است. اين شكاف رفاهي موجب شده تا خانوارهاي بيشتري به فكر كاهش هزينه هاي سفر باشند. بنابراين اقامت در خانه اقوام و دوستان، استفاده بيشتر از وسايل حمل ونقل شخصي، كاهش هزينه هاي مربوط به خريد سوغاتي و عدم استفاده از تورهاي گردشگري نتيجه اين وضعيت است كه مانع از رخداد پيامدهاي مطلوب و مورد انتظار در حوزه گردشگري داخلي شده است. ترسيم وضعيت فعلي نشان مي دهد كه سياستگذاري مشخصي در بخش گردشگري داخلي انجام نشده است. بنابراين تسهيل در توزيع منابع مالي در جامعه ميزبان از گردشگري داخلي (كه مبتني بر الگوي اقامت در خانه دوستان و اقوام است)، افزايش كيفيت زندگي گردشگري داخلي، توزيع عادلانه سفر براي گروه ها و دهك هاي متفاوت درآمدي، محورهايي است كه نيازمند سياستگذاري و اقدام هاي برنامه اي مناسب است.