15002

1401

فارسي

8682457

گزارش

قدرت سياسي در انگليس طي 12 سال گذشته در اختيار محافظه كاران بوده و حزب حاكم طي 6 سال اخير چهار نخست وزير را تجربه كرده است. آخرين تغيير در اين زمينه به استعفاي بوريس جانسون بازمي گردد كه در پي رسوايي هاي سياسي و حزبي ازجمله نقض مقررات و محدوديت هاي مربوط به پاندمي كرونا معروف به رسوايي «پارتي گيت» و كاهش حمايت از دولتش درنتيجه كناره گيري 50 وزير و نماينده پارلمان، در 16 تيرماه مجبور به استعفا از مقام نخست وزيري شد. متعاقب كناره گيري جانسون، رقابت درون حزبي بر سر رياست حزب محافظه كار و احراز مقام نخست وزيري ميان ليز تراس وزير خارجه بوريس جانسون و ريشي سوناك وزير دارايي سابق درگرفت. درنهايت ليز تراس با 57/4كسب درصد آراي اعضاي حزب محافظه كار (81.326 رأي) در مقابل ريشي سوناك با كسب 42/6درصد (60.399 رأي) به پيروزي رسيد و روز 5 سپتامبر (14 شهريور) به عنوان نخست وزير، جانشين بوريس جانسون شد. اين مقام تا برگزاري انتخابات سراسري در سال 2024 به عهده او خواهد بود. ليز تراس پنجاه وششمين نخست وزير انگليس و سومين نخست وزير زن در تاريخ اين كشور پس از مارگارت تاچر و ترزا مي است. به عقيده برخي تحليل گران، تراس گام در راه مارگارت تاچر، اولين نخست وزير زن انگليس كه از سال 1979 تا 1990 حكومت كرد و ترزا مي كه از سال 2016 تا 2019 اين سمت را بر عهده داشت، مي گذارد. اگرچه نخست وزير جديد تمايل دارد كه شبيه تاچر جلوه كند، اما واقعيت اين است كه اعضاي حزب محافظه كار چنين تصويري از وي ندارند و بيشتر تحت تأثير حمايت بوريس جانسون به او رأي داده اند. تراس در وضعيتي دولت را تحويل مي گيرد كه انگليس در داخل با بحران هايي مانند افزايش تورم، خطر ركود و افزايش قيمت انرژي و در خارج با معماهايي نظير برگزيت، جنگ اوكراين و روسيه و مذاكرات هسته اي با ايران مواجه است. چالش هايي كه بروز هرگونه اشتباه يا ناتواني در مديريت آنها مي تواند هزينه سياسي بسيار سنگيني نه فقط براي كشور انگليس كه براي حيات سياسي ليز تراس به همراه داشته باشد. گزارش پيشِ رو ضمن بررسي ابعاد و وجوه مختلف سياست خارجي ليز تراس به برآورد الگوي رفتاري انگليس در برخورد با ايران به ويژه در مذاكرات هسته اي مي پردازد تا از رهگذر آن به دلالت هاي راهبردي مناسب براي محافل تصميم گيرنده كشورمان نائل آيد.