15043

1401

فارسي

8685218

گزارش

«برند» تنها يك نام و علامت تجاري نيست، بلكه هويتي است براي تعيين كيفيت، تعهد و مسئوليت صاحب برند كه قضاوت آن برعهده مشتريان است. برندينگ يا همان برندسازي يكي از مهم ترين اصول هر كسب وكاري است كه استراتژي ها و اصول خاص خود را دارد. برندها انواع مختلفي دارند كه در اين گزارش بر حسب موضوع، به برند محصول و شركت بيشتر پرداخته شد. عوامل متعددي در موفقيت برندها مؤثر هستند كه از آن جمله مي توان به ثبات سياسي ـ اقتصادي؛ محيط مطلوب كسب و كار؛ سياست هاي حمايتي و تشويقي دولت، جذب سرمايه گذاري خارجي؛ تدوين برنامه هاي برندسازي توسط مديران؛ استفاده از فناوري هاي نوين و اعتماد و وفاداري اشاره كرد كه برخي مربوط به عوامل مرتبط با شركت و برند بوده و برخي جزء عوامل محيطي اثرگذارند. به طور كلي به نظر مي رسد دغدغه اكثر شركت هاي داخلي، توليد و فروش بيشتر بوده و كمتر به مقوله برندسازي توجه دارند. از طرف ديگر، برندسازي در حوزه دانش بنيان مسئله اي خيلي مهم و چالشي به شمار مي رود، چراكه امروزه اقتصاد كشورها و رقابت هاي آنها مبتني بر سطح فناورانه و دانش بنياني است. سياست ها و قوانين حمايتي از شركت هاي دانش بنيان و برندسازي در كشور شناسايي شده كه به طور مستقيم يا غيرمستقيم در مقوله برندسازي نقش داشتند. لذا به نظر مي رسد خلأ قانوني در اين حوزه وجود ندارد و اگر چالشي وجود دارد، مربوط به عدم اجراي كامل و عدم تحقق اهداف قوانين و سياست هاي مرتبط است. در اين گزارش چالش هاي متعددي در خصوص برندسازي مورد بحث قرار گفت كه اكثر آنها در حوزه عمومي بودند، با اين حال در مواردي چالش ها در حوزه دانش بنيان مشهودتر و پررنگ تر بود. ثبات قيمت و كيفيت و نياز به اخذ استانداردهاي لازم و تأمين هزينه هاي آن، نوپا بودن شركت هاي استارتاپي و چالش زمانبر بودن برندسازي و ايجاد وفاداري به برند، عدم شناخت صحيح مقوله برندسازي، به روز نبودن قوانين و آيين نامه هاي مرتبط، ريسك اقتصادي و كاهش سرمايه گذاري، كاستي و نبود ضمانت اجرايي در بحث مالكيت فكري از مهم ترين چالش هاي برندسازي در حوزه دانش بنيان شناسايي شد. در راستاي رفع چالش هاي موجود در برندسازي و تقويت برندسازي در كشور كه مي تواند به نوبه خود در محصولات دانش بنيان نيز مؤثر باشد الزاماتي از قبيل بهبود فضاي كسب و كار به ويژه تجارت الكترونيكي، رقابت پذيري و اخذ استانداردهاي لازم به منظور بهبود كيفيت و همچنين جذب سرمايه هاي خارجي و تغيير ديدگاه مديران در بنگاه هاي ايراني نسبت به سرمايهگذاري روي برند ضروري است. در كنار اين موارد، استقرار و ايجاد زيرساخت هاي قانوني نظير به روز رساني قوانين و آيين نامه هاي مربوط به برندسازي اينترنتي، تسريع روال قانوني رفع ايرادهاي شوراي نگهبان در طرح مالكيت صنعتي و ابلاغ قانون و همچنين حمايت از مالكيت ادبي و هنري (كه براي شركت هاي دانش بنيان حوزه فناوري اطلاعات و ارتباطات اهميت زيادي دارد)، از طريق تدوين قانون جامع و با ضمانت اجرايي كافي از اهميت بسزايي برخوردار است. علاوه بر اين، راهكارهاي زير در حوزه اجرا مي تواند جهت توسعه برند ملي و بنگاهي در عرصه داخلي و بين المللي قرار گيرد: • تشكيل شبكه هايي متشكل از توليدكنندگان و صادركنندگان در بازارهاي بين المللي همچنين اعطاي تسهيلات جهت تقويت سرمايه گذاري در اين صنعت، • بررسي كانال هاي ارتباطي مؤثر بر تصوير ذهني مشتريان خارجي روي محصولات ايراني و تمركز بر خلق برندهاي نوين با توجه به پشتوانه تاريخي، فرهنگي و جغرافيايي كشور، • تقويت و تأسيس مؤسسه هاي ارزش گذاري و رتبه بندي برند تجاري، • ايجاد بازار برند به منظور خريد، فروش (مزايده)، اجاره و ادغام برندها در يكديگر، • ارائه بسته هاي حمايتي ازسوي نهادهاي حامي صنايع دانش بنيان براي اخذ استانداردهاي كيفيت محصول از جمله امكانات آزمايشگاهي و تسهيلات، • تأكيد مبلغان و شركت هاي تبليغاتي روي برند (برندينگ) شركت ها به منظور فرهنگسازي، • در دستور كار قرار گرفتن اصلاح ساختار سازماني و كاركردي كميسيون تخصصي نشان تجاري شامل تقويت اعضاي كميسيون و بهبود كاركردهاي آموزشي، مشاوره اي و تحقيقاتي و سامان دهي برندهاي داخلي، • هدايت واحدهاي فاقد مقياس بهينه به سمت ايجاد يكپارچگي هاي افقي و دستيابي به مقياس اقتصادي از طريق پويايي در تبديل واحدهاي كوچك و متوسط به واحدهاي بزرگ، تقويت شبكه ها و كنسرسيوم هاي صادراتي، • شناسايي خوشه هاي صنعتي و حمايت از شكل گيري خوشه ها و تقويت آنها.