تطبيق "قاعدة الجري و التطبيق" التفسيرية في نهج البلاغة

كاربست قاعده تفسيري ((جري و تطبيق)) در نهج البلاغه

قواعد تفسير از شاخه هاي علوم قرآني و ريشه استنباط و ملاك گزينش ديدگاه صحيح تفسيري است. قاعده تفسيري جري و تطبيق شيوه اي عقلاني و برخاسته از آموزه هاي تفسيري اهل بيت (ع) است.پرسش اساسي مقاله حاضر كه با روش توصيفي، تحليلي، مسئله محور و كتابخانه اي نگارش يافته، كنكاش از كاربست قاعده فوق در متن نهج البلاغه است و اينكه امير المؤمنين (ع) به عنوان قرآن ناطق و آشناترين صحابه با مباني، منابع، قواعد و روش هاي تفسيري پيامبر (ص)، در نهج البلاغه، در چه مواردي از گونه هاي مختلف جري قرآن استفاده نموده است، تا در نهايت، حركتي پژوهشي در استحكام بخشي و حمايت از قاعده فوق و تحكيم روش تفسيري اهل بيت (ع) باشد. دستاورد و نوآوري ويژه مقاله حاضر آن است كه با مصداق كاوي به عمل آمده در متن نهج البلاغه، كاربست قاعده فوق، هجده مورد كه در دوازده مورد، عين آيه قرآن، و در شش مورد آيه به شكل نقل به معنا و مضمون يا مشابه متن آيه را به خود اختصاص داده است، كه از آن ميان، پنج مورد به جري ظاهر قرآن با تأكيد بر شأن نزول و سياق آيه؛ و شش مورد به جري ظاهر قرآن با تقطيع از سياق آيه؛ و هفت مورد باقي مانده به جري باطن قرآن اختصاص يافته است.

"Rules of interpretation" is from the branches of Quranic sciences and Inference root and selection criterion the correct view is interpretive. The interpretive rule of "jary and tatbigh" is a rational method and arises from the interpretive teachings of the Ahl al Bayt (AS). The main question of the present article, which is written by descriptive, analytical, problem oriented and library methods is evaluation From the application of the above rule in the text of Nahj ul Balagha an‎d that Amir al Mu'minin (AS) as the eloquent Qur'an and the most familiar companions with the principles, sources, rules and methods of interpretation of the Prophet (rasul allah), in Nahj ul Balagha In what cases has he used different forms of "Jary Qur'@n" to, finally, be a research movement in strengthening and supporting the above rule and consolidating the interpretive method of the Ahl al Bayt (AS). The special achievement and innovation of the present article is that with the "example of digging" done in the text of Nahj ul Balagha, the application of the above rule, eighteen cases in twelve cases, the same verse of the Qur'an, and in six cases the verse in the form of quotation meaning and The theme or similar text of the verse has been assigned to itself, of which, five cases to "the appearance of the Qur'@n" with emphasis on the dignity of the revelation and context of the verse an‎d six cases to the "appearance jary of the Qur'@n" with a fragment of the context of the verse an‎d the remaining seven items are dedicated to the "conscience of the Qur'@n"