المفارقات الزمنيّة في مسرحيّة الصرير ليوسف العاني

زمان پريشي در نمايشنامه صرير يوسف العاني

مقوله ي زمان از مهمترين م ؤ ل ف ه هاي اثر ادبي شمرده مي شود و تمهيد هنرمندانه ي آن، نمودار توان نويسنده است و نمايي زيباييشناسانه بر تارك متن ميافزايد. برخلاف بيشتر سنت گراياني كه زمان تقويمي (كرونولوژيك) را براي تبيين و محاسبه زمان روايي در نظر مي گيرند، نويسندگان مدرن با بكارگيري اين عنصر اساسي و استفاده از ويژگيهاي زمانپريشي، پيرنگ داستان را به هم ريخته اند. صورتگرايان روس (فرماليستها) بخاطر تبيين سازوارههاي مقوله زمان زمان روايي پيشگام بوده اند. پژوهش حاضر بر آن است تا با روش ساختاري – تحليلي، ضمن بررسي مقوله زمان پريشي به چگونگي و شيوه هاي بكارگيري مؤلفه هاي زماني در پيرنگ ،» صرير « در ساختار هنري نمايشنامه اين نمايشنامه بپردازد. العاني براي بر هم زدن زمان تقويمي از شگردهايي نظير نظم و تداوم سود جسته است. و با هنرمندي تمام مؤلفه هاي زماني، پسنگري، پيشنگري، گسترش و فشردگي را بكار برده است. اين بررسي نشان مي دهد، نظم زمان گاه شمارانه (تقويمي) خطي طي بكارگيري زمان روايي درهم ميريزد. در اين ميان پسنگري بروني با غلبه بر پيشنگري موجب پر كردن رخنه هاي داستان، ايجاد تنوع روايي و معرفي شخصيت و منش او شده است. پيشنگريها غالبا تركيبي هستند. مكثهاي توصيفي داراي پويايي خاصي هستند. نويسنده در مجراي تك گويي ها ژرفاي رواني شخصيتها را كاويده و براي پرهيز از اطناب و عدم پرداختن به رويدادهاي فرعي از تلخيص بهره برده است. در اين نمايشنامه برخلاف شيوه هاي روايي كلاسيك حذف ضمني از حذف آشكار بيشتر است.

The concept of time is considered as one of the most important elements of a literary work and its artistic creation is a diagram of the author's power and adds an aesthetic view of the text. Unlike most traditionalists who use chronological time to explain and calculate narrative time, modern writers have disrupted the plot by using this basic element and the features of Anachronism. Russian formalists have been pioneers in explaining the mechanisms of narrative time. This study intends to use a structural-analytical method, while examining the Anachronism in the artistic structure of the drama ALSarir for Youssef Al-Ani, to deal with how and methods of using time components in the plot of this drama. and continuity is profitable. and with artistry, he has used all the components of time, Flash back, Flash Forward, expansion and contraction. The results of this research show that the linear chronological time order is disrupted during the use of narrative time. In the meantime, the external retrospectiveness of the preface has filled the gaps in the story, created a variety of narratives, and introduced his characters. Forecasts are often mixed. Descriptive pauses have a special dynamism. In this play, unlike the classical narrative methods, implicit omission is more than obvious omission.