74151

165

184

20

ميخائيل باختين در پاره اي از انگاره هاي نظري خود در باب متن ادبي، «گفتگومداري» را به مثابه ي «هم كنشي متون»، مهم ترين ويژگي متن دانست و «چندصدايي» گفتمان را به عنوان مولفه اي نوين در رمان مطرح كرد. از آن پس، بسياري از انديشمندان و نظريه پردازان مطالعات ادبي و فرهنگي، نظير ژنت و كريستوا به گسترش و تقرير اين مبحث پرداختند و صورت بندي هاي مختلف و گاه پيچيده اي از آن را ارايه كردند. به هر روي امروز مي توان بعد «بينامتني» را در فصل مشترك پايداري ميان تعابير و تفاسير متفاوت از گفتگومداري باختين، بينامتني كريستوا و ترامتني ژنت به حساب آورد و با تكيه بر اين نظريات، تبييني جامع¬نگر از مفاهيم «گفت وگومداري بينامتني» و «چندصدايي» در يك متن ارايه داد. اين تحقيق با روش تحليلي- توصيفي، تلاشي است براي تبيين چندصدايي و منطق گفتگومداري بينامتني رمان «ملوك الرمال» از نويسنده ي عراقي علي بدر كه با تكيه بر ديدگاه هاي ميخائيل باختين و ژرار ژنت صورت مي پذيرد. يافته هاي اين تحقيق نشان مي دهد كه تلفيق ژانرها و مكاتب ادبي و تعدّد راوي ها، داستان را به سوي مفهوم گفتگومندي بينامتني و چند صدايي سوق مي دهد و وجود اين ويژگي ها، در مجموع ويژگي هاي ممتاز ساختار سبكي رمان را نشان مي دهد.

گفتگو مداري , چند صدايي , بينامتني , باختين , ژنت , ملوك الرمان , علي بدر

2019

الاستاذ للعلوم الانسانيه و الاجتماعيه

الاستاذ للعلوم الانسانيه و الاجتماعيه