بررسي ارتباط ذكر و سكوت عرفاني

ذكر در منظومه سلوك عرفانی، مركزیت دارد و می توان گفت تمامی عناصر دیگر این منظومه، به نحوی با آن در ارتباطند و بر گرد آن می چرخند: زیرا هدف غایی سلوك عرفانی، تقرب به خداوند است و بزرگ ترین حجاب و مانع در راه تقرب، نسیان خداوند است. سكوت نیز یكی از اركان سلوك عرفانی است كه در تمام منازل سیر و سلوك به گونه ای حضور دارد. در پژوهش حاضر، با بررسی و تحلیل ارتباط این دو ركن سلوك عرفانی، نشان داده شده است كه عالی ترین سطح ذكر، سكوت ذهنی (خاموشی ضمیر) است.