زن و زنانگى در اشعار حافظ و تاگور

اين مقاله، با هدف شناخت زن و زنانگی در اشعار حافظ و تاگور، با تركيبى از روش هاى تحقيق توصیف و تحلیل محتوا به رشته ى تحرير درآمده است. در اشعار حافظ، بزرگ ترين و مشهورترين غزل سراى ايرانى، زن حضورى مستقيم ندارد؛ امّا با مطالعه و دقت در سرگذشت شاعر، مى توان از طريق تفسير و تأويل، به غزليات يا ابياتى دست يافت كه در آن حافظ زن را در مقام يك معشوق، محبوب و معبود مورد ستايش قرار داده است. اين در حالى است كه در اشعار تاگور، بزرگ ترين و مشهورترين شاعر هندى، زن حضورى مستقيم و بسيار چشمگير دارد. در اشعار تاگور، علاوه بر اين كه مى توان نقش هاى مختلف زن در مقام دخترى ، همسرى و مادرى را به وضوح مشاهده كرد، زن نماد الهه هاى هندى است.