جلوه هاي دين و دينداري در اشعار منوچهر

شاعران در راستای تعهد ادبی ، هر از گاهی به نمودها و جلوه های دین و دینداری در زندگی بشر پرداختند و این موضوع در ادبیات فارسی و به دنبال آن در شعر از اهمیت و پیشینه ی والایی برخوردار است به گونه ای كه كمتر شاعر یا نویسنده ای در حوزه های زبان و ادبیات فارسی می توان پیدا كرد كه به این مهم نپرداخته باشد. به دنبال اوضاع نابسمان سیاسی و اجتماعی و شكست های پیاپی فردی و اجتماعی در فضای آكنده از اندیشه های فلسفی غرب، امیدهای زنده شده رو به خاموشی و نابودی می گذارد. تحول بزرگی كه در شعر فارسی رخ داد، تغییر قالب و محتوای آن بود زمینه ساز این دگرگونی تحولات عظیم اجتماعی، فرهنگی و سیاسی عصر بیداری بود كه تحول در اندیشه و افكار دینی شاعران و به تبع آن بازتاب دین در شعر انان را نیز در پی داشت. اما كار عده ای دیگر، فقط در تغییر قالب محدود ماند و از دین و جهان بینی دور شد. در این مقاله سعی بر آن است كه جلوه های دین و دینداری از جنبه های گوناگون در شعر منوچهر آتشی مورد بررسی قرار گیرد.