بررسي زواياي تاريك و روشن عصر سنايي از ميان اشعار اجتماعي و اخلاقي او

آثار ادبی همواره آیینه تمام نمای جامعه و واقعیت های فرهنگی و اجتماعی عصری است كه آفریننده اثر در آن زندگی می كند لذا برای شناخت مقوله های فرهنگی و اجتماعی جامعه، معتبرترین و موثق ترین منبع، آثار و دست نوشته های پدیداورندگان آن است كه می تواند زوایای مختلف زندگی هنرمند، معاصران و عصر او را بنمایاند. او گاه با صراحت محروم جامعه می پردازد، كج روی های اقشار مختلف از پادشاه و وزیر تا قاضی و دهقان و درویش را كه نتیجه حرص و از و خشم و حسادت و.. است زیر تیغ تیز انتفاد خود قرار می دهد ، گاه با فریاد دین خواهی به زاهد و واعظ و صوفی ریایی حمله می كند و گاه هم چون معلم و مصلحی دلسوز به شیوه پند و اندرز با تعلیم درست اخلاق به اصلاح امور جامعه می پردازد. از این رو یكی از ویژگی های عمده شعر او نگاه به اوضاع فرهنگی و اخلاقی جامعه است و در این مقاله برآنیم تا از میان اشعار انتقادی اخلاقی او در دیوان اشعار و حدیقه به بررسی گوشه ای از زوایای تاریك و روشن عصر او بپردازیم.