مديريت ريسك خشكسالي كشاورزي براي گندم ديم مطالعه موردي استان همدان

امروزه با بروز خشكسالی های پیایی و كاهش منابع آبی ، فقط با مطالعه و برنامه ریزی دقیق براساس استعدادها و محدودیت های هر نقطه می توان توسعه پایدار مطمئنی را ایجاد نمود. هدف این مطالعه بررسی و ارزیابی موضوع مدیریت ریسك خشكسالی برای گندم دیم و در نظر گرفتن تمهیدات لازم است. در این تحقیق روش های آماری برای پایش و كمی كردن خشكسالی های منطقه همدان توسط نمایه استاندارد شده بارش بررسی و تحلیل شد. زمان، مكان و وسعت مناطقی كه مستعد خط خشكسالی بود تعیین و با تحلیل ریسك رویداد خشكسالی ، از نظر شدت رخداد منطقه به پنج طبقه پهنه بندی گردید و براساس مدل پهنه بندی اقلیمی كشاورزی (فائو) ، گسترش مكانی مناسب كشت گندم دیم در شرایط خشكسالی تعیین شد. نتایج مطالعه برای ریسك وقوع طولانی ترین خشكسالی ها شدت بیشتری را در مناطق جنوب شرقی ، شمالی و مركزی منطقه و برای ریسك وقوع شدیدترین تداوم خشكسالی ها شدت بالاتری را در مناطق شمالی ، غربی و جنوب شرقی منطقه نشان داد. تركیب و همپوشانی نقشه های مربوط به ریسك با نقشه های حاصل از مدل پهنه بندی اقلیمی كشاورزی ، نقشه تغییرات قابلیت مكانی توان تولید محصول را در هر یك از طبقات وقوع ریسك خشكسالی حاصل نمود كه این موضوع امكان تعیین اولویت مكانی مناطق كشت و مدیریت ریسك خشكسالی را در طبقات متفاوت مناطق مستعد ریسك خشكسالی فراهم می نماید.