پاسخ دهندگي محيط بر اساس اصول شهرسازي پايدار ( نمونه موردي باغ امام رضا(ع) خيابان كوهسنگي مشهد )

اثرات منفی جنبش جهانی مدرنیسم در ایران و همچنین توسعه ناهماهنگ شهري در دهه هاي اخیر باعث شده است كه شهر و فضاهاي شهري دیگر به همه مردم آن شهر تعلق نداشته باشد. حس بیگانگی و عدم تعلق به این گونه فضاها روز به روز در حال تقویت است و ساخت و سازهاي بی قاعده در سطح شهر باعث از بین رفتن فضاهاي سبز شهري شده است . فضاهاي سبز شهري به منظور استفاده مردم در شهرهاي ایران نشان می دهد كه اكثر شهرها در تأمین این فضاها به لحاظ كمی و كیفی در سطح مناسب نیستند به این معنا كه فضاها در بیشتر موارد مطابق با نیازها، علائق و ویژگی هاي استفاده كنندگان نمی باشد . همین امر موجب عدم هماهنگی و تعلق بین فرد و محیط و عدم استفاده صحیح و مناسب از سوي مردم شده است . توجه به مقوله فضاي سبز شهري، زمانی مهمتر جلوه میكند كه بدانیم این كاربري شهري به طور مستقیم با پایداري شهري مرتبط است و همچنین موضوع و ارزش كیفیت فضاهاي شهري به گونه اي است كه بین كیفیت و پایداري رابطه نزدیكی وجود دارد. لذا در این مقاله با تعریف فضاهاي پایدار و بیان ارتباط آن با مطلوبیت فضایی سعی شده كه به بررسی میزان تاثیر باغ امام رضا ( ع ) بر پاسخ دهندگی محیط اطراف آن و شهروندان خیابان كوهسنگی پرداخته شود.