بررسي تاثير عدم قطعيت در توزيع تجمعي احتمالاتي رواناب تحت تاثير تغيير اقليم

در ارزیابی تاثیر تغییر اقلیم بر منابع آب، منابع مختلف عدم قطعیت تاثیر بسزائی دارند . یكی از موثرترین این منابع، عدم قطعیت خروجی مدلهای ) Atmospheric-Ocean General circulation Model ) AOGCM به عنوان ورودی مدلهای شبیهسازی رواناب است كه بدلیل نامعلوم بودن توزیع احتمالاتی آن، نمیتوان توزیع تجمعی احتمالاتی رواناب قطعی را تعیین كرد . در این مقاله اثر عدم قطعیت مربوط به پارامترهای روش مونت كارلو بر روی توزیع تچمعی احتمالاتی رواناب ورودی به سد زایندهرود در دوره آتی 2099-2070، مورد بررسی قرار میگیرد . نتایج نشان میدهد كه تغییر در تعداد نمونه های تولید شده از توزیعهای احتمالاتی سناریوهای تغییر اقلیم دما و بارندگی، روش تولید نمونه و در نظر گرفتن همبستگی بین سناریوهای تغییر اقلیم دما و بارندگی، تاثیر خاصی بر روی توزیع تجمعی احتمالاتی رواناب در فصول مختلف ندارد . اما توزیع های احتمالاتی یكنواخت و نرمال تغییرات زیادی در توزیع تجمعی احتمالاتی رواناب ورودی به سد خواهد داشت .