جذب زيستي فلزات سنگين از محلول هاي آبي با استفاده از فلس ماهي

كاهش مقدار فلزات سنگین از پساب به حد مجاز قبل از تخلیه آنها در نهرها و رودخانه ها برای سلامت انسان و محیط زیست بسیار مهم است. روش های مرسوم برای از بین بردن فلزات فاضلاب شامل، فن آوری های تصفیه فیزیكی- شیمیایی مانند تبادل یونی، الكترو دیالیز، فیلتراسیون غشایی، اسمز معكوس، رسوب شیمیایی و جذب سطحی است. امروزه روش جذب زیستی روش فنی اقتصادی برای حذف فلزات سنگین است. توانایی جذب فلزات توسط زیست توده غیر زنده و زنده مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا امكان سنجی استفاده از فلس ماهی كد آتلانتیك (Gadit S mOrhild) و كاتالا (Catla catla) به عنوان یك جاذب برای حذف فلزات سنگین هم موفیت آمیز بوده است. تصویر SEM به دست آمده توسط محققان برای فلس های كاتالا نشان میدهد كه غنی از مواد غیر آلی كه حاوی نسبت های بالایی از كلسیم و فسفر و نیز غنی از پروتئین است و حاوی نسبت بالایی از كربن اكسیژن و گوگرد است. گروه های عملكردی شیمیایی مختلف از جمله كربوكسیل، هیدروكسیل، آمید و غیره كه مسئول جذب یونهای فلزی هستند نیز وجود داشتند. همچنین فرایند جذب فلس ماهی بستگی به پارامترهای مختلف از جمله اثر دوز، اثر زمان و اثر pH محلول دارد. بنابراین طبق تحقیقات صورت گرفته فلسی ماهی به عنوان یك جاذب عمل می كند و می تواند در سطح صنعتی برای تصفیه فاضلاب مورد استفاده فرار گیرد.