بررسي خشكسالي هاي هوا شناسي با استفاده از شاخص بارش استاندارد SPI و شاخص ZSI مطالعه موردي : حوزه آبخيز اسماعيل آباد دشت

خشكسالی یكی از پدیده های محیطی و بخش جدایی ناپذیر تغییرات اقلیمی می باشد. كشور ایران به دلیل قرار گرفتن در كمربند خشك جغرافیایی و نوار بیابانی، جزو مناطق كم باران جهان به شمار می آید و به همین خاطر در معرض خشكسالی های شدید قرار دارد. لذا مطالعه و بررسی انواع مختلف آن یكی از نیازهای اساسی حفظ منابع به خصوص منابع اب می باشد. تا بتوان تا حد ممكن با شناخت این پدیده از اثرات سوء آن بر منابع كاست. همواره جهت پایش خشكسالی از شاخص های متنوعی مورد استفاده قرار گرفته اند كه به تبع هر كدام دارای نقاط قوت و ضعف می باشند كه بدون شك مقایسه شاخص ها و انتخاب شاخص متناسب با منطقه یكی از گام های موثر در بررسی دقیق تر خشكسالی ها به شمار می رود. در این مطالعه به منظور بررسی خشكسالی، با استفاده از داده های بارندگی در طی دوره آماری 37 ساله (1353-1387) ، شاخص SPI و ZSI را در مقیاس های زمانی مختلف محاسبه و سپس با استفاده از نرم افزار Arc GIS و به روش زمین آمار IDW، نقشه پهنه بندی وسعت خشكسالی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد با افزایش مقیاس مطالعه از شدت خشكسالی كاسته شده و خشكسالی از جنوب استان وارد و از شمال حوضه خارج می گردد. همچنین جهت بررسی وسعت خشكسالی و ترسالی شاخص SPI نسبت به ZSI، شاخص مناسب تری می باشد.