اثربخشي معنا درماني بر كيفيت زندگي زوجين ناسازگار

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی معنا درمانی بر كیفیت زندگی زوجين ناسازگار صورت گرفت.روش‌كار: طرح این پژوهش از نوع آزمایشی به شیوه‌ی پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه شاهد بوده است. جامعه‌ی تحقیق شامل به مراكز مشاوره‌ای زوجين ناسازگار در مشهد در سال 1395 بوده است. از این جامعه، 30 مراجع به شیوه‌ی تصادفی ساده طی چند مرحله انتخاب شدند. به شیوه‌ی جایگزینی تصادفی، افراد در دو گروه قرار گرفتند. با استفاده از پرسش‌نامه‌ی كیفیت زندگی میزان متغیر وابسته‌ در مراجعان اندازه‎گیری شد (پیش‌آزمون). بعد از مداخله‌ی فردی بر دو گروه آزمون به تعداد 8 جلسه، سرانجام میزان تغییر متغیر وابسته در دو گروه مجددا اندازه‌گیری گردید (پس‌آزمون) و از تحلیل كوواریانس چندمتغیره برای بررسی میزان تاثیر پیش‌آزمون و روش درمانی استفاده شد.یافته ‌ها: نتایج تحلیل كوواریانس چندمتغیری نشان داد كه بین مراجعان گروه‌های آزمون و شاهد در متغیر وابسته‌ی كیفیت زندگی ، تفاوت معنی‌داری وجود دارد (0001/0P<، 06/80=F).نتیجه‌ گیری: بهاین ترتیب، فرضیه‌های مبنی بر اثربخشی معنا درمانی بر كیفیت زندگی زوجين ناسازگار ، تایید شدند.