خانواده، عرصه ي هويت سازي زباني در جوامع دو زبانه (بررسي موردي گويش دشتكي)

هویت، در سطوح مختلف در مسایل مرتبط با حیات فردی و جمعی بشر موثر بوده است به طوری كه نادیده گرفتن هویت در زندگی اجتماعی غیرممكن است، عمده ترین عناصر و اصلی ترین گزاره های هویت ملی را می توان زبان، نژاد، دین، مذهب، تاریخ و سرزمین مشترك، میراث ها و نمادها، احساسات و علایق مشترك دانست. در این پژوهش زبان، كه به عنوان بخشی از فرهنگ یك جامعه شناخته می شود مورد بررسی قرار گرفته است.گویش دشتكی یكی از گویش های جنوبی ایران است كه با داشتن ویژگی هایی از دیگر زبان ها و گویش ها متمایز می شود. در این جُستار با در نظر گرفتن الگوی فیشمن(1966) به بررسی نگرش گویشوران دشتكی و هویت ساز بودن گویش آنان در بخش خانواده پرداخته شده است. نقش زبان در هویت فرهنگی و همبستگی قومی در سطوح و اشكال مختلف، همچنین آشنایی به سیر تحولی گویش دشتكی در روستای دشتك و نقش هویت ساز آن در میان گویشوران منطقه مورد بررسی قرار گرفته است، برسی داده-های این پژوهش حاكی از كاربرد بیشتر گویش دشتكی در حوزه ی خانواده بوده و در برخورد با افراد مختلف تحصیلات تا حدودی تاثیرگذار بوده است.