بررسي رابطه ي منبع كنترل ، شادكامي ، خودتنظيمي با اضطراب امتحان در دانش آموزان مقطع دبيرستان(دوره دوم )شهرستان ثلاث باباجاني در سال تحصيلي 1395-96

هدف از اين پژوهش بررسي رابطه بين منبع كنترل، شادكامی، خودتنظیمی و اضطراب امتحان در دانش آموزان مقطع متوسطه (دوره دوم)شهرستان ثلاث باباجانی بود. جامعه ی آماری این پژوهش را تمامی دانش آموزان پسر و دختر دوره ی دوم دبیرستان،جمعا1007نفر، كه در سال تحصیلی96-1395در دبیرستان های شهرستان ثلاث باباجانی مشغول به تحصیل بوده ند تشكیل می د هد. ازبین جامعه ی آماری به شیوه ی نمونه گیری خوشه ای وبا استفاده از جدول نمونه گیری مورگان اندازه نمونه مورد مطالعه180نفرتعیین شده است و به نسبت تعداد دختران وپسران، 116پسر و64دختر به پرسشنامه های پژوهش پاسخ دادند. ابزارهاي اين پژوهش شامل پرسشنامه شادكامی آكسفورد و پرسشنامه منبع كنترل(درونی وبیرونی) راتر و پرسشنامه خودتنظیمی میلر وبراون وپرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون است. روش تحقيق اين پژوهش از نوع همبستگي - توصيفي بود و براي آزمون فرضيه ها از ضريب همبستگي اسپيرمن و رگرسیون گام به گام استفاده شد. نتايج نشان داد كه در دانش آموزان دختر و پسر رابطه معنادار و مثبتي بين اضطراب امتحان و منبع كنترل و رابطه معنادار ومنفی بین شادكامی وخودتنظیمی با اضطراب امتحان وجود دارد . بطوري كه هر قدر فرد از شادكامی بالاتري برخوردارباشد و منبع كنترل او دروني تر باشد و از راهبردهای خودتنظیمی بهتري برخوردار باشد از اضطراب امتحان كمتری برخوردار خواهد بود. در جهت پيش بيني متغير اضطراب امتحان، ابتدا شادكامی و سپس منبع كنترل و درنهايت خودتنظیمی داراي اهميت ميباشد.