توسعه و باز توليد شفافيت در معماري معاصر نمونه موردي: سركنسولگري جمهوري اسلامي ايران در فرانكفورت

یكی از مهمترین موضوعات معماری در چند دهه گذشته «مقوله فضا» می باشد. در معماری ایران از ابتدا به سازمان دهی فضایی توجه ویژه ای شده و دارای روند تكاملی میباشد. در معماری غربی آنچه موضوعیت دارد پیكره است و آنچه می ماند فضای بین پیكره هاست و در معماری ایرانی فضا یك اصل و پیكره محدود كننده فضاست. شاخص ترین ویژگی معماری ایران، شفافیت فضایی است و چگونگی ساختار فضایی از اهداف بسیاری از معماران معاصر بوده است. این تحقیق در صدد است با توجه به ویژگی كیفیت شفافیت فضایی در معماری به توسعه و باز تولید و تجدید این كیفیت در معماری معاصر بپردازد. از طرفی پرسش اصلی پژوهش به چگونگی استفاده از فناوری نوین در ساختمان سركنسولگری جمهوری اسلامی ایران در فرانكفورت برای تحقق این كیفیت و ویژگی پرداخته است.