بررسي آمايشي ميادين مشترك نفتي و گازي ايران با كشورهاي حاشيه خليج فارس

یكی از مهم ترین شاخصه های اقتصادی مشترك كشور های حوزه خلیج فارس اقتصاد مبتنی بر نفت می باشد . نفت به عنوان بزرگ ترین منبع تهیه ی ارز برای كشورها ، اصلی ترین منبع درآمد دولت های منطقه ای است ، به گونه ای كه نفت و گاز به تنهایی قریب به 59 درصد مجموع نیازهای كشور های مورد نظر را تامین میكند .درمنطقه خلیج فارس میادین نفتی و گازی فراوانی وجود دارد كه میان دو یا چند كشور مشترك می باشد . با توجه به اهمیت مسئله آمایش سرزمینی در برنامه ریزی و سیاستگذاری كلان بمنظور بهره مطلوب از سرزمین و منابع در چارچوب منافع ملی، در این پژوهش ضمن بیان مفهوم آمایش سرزمین ، این مساله مورد تاكید قرار گرفته است كه با مدیریت بهینه منابع مشترك نفتی و گازی و برنامه آمایشی مناسب و نیز دیپلماسی فعال در استفاده از منابع مذكور می توان در جهت كسب بیشترین منافع ملی گام برداشت و در زمینه همگرایی و همكاری دو جانبه و چند جانبه میان ایران و كشورهای حاشیه خلیج فارس ، روند همگرایی منطقه ای را توسعه داد و از به وجود آمدن ذهنیت ها و چالش های ناشی از بهره برداری های یك جانبه ، میزان برداشت و ... بین دو كشور جلوگیری كرد