نقش انرژي هاي نو و تجديدپذير و تجلي آنها در معماري پايدار

در سال های اخیر به دلیل پیچیدگی و تحولات روزافزون جامعه جهانی، عامل انرژی نقش مهمی در اقتصاد و سیاست كشورها ایفا نموده و پیگیری دقیق دورنمای انرژی و اتخاذ راهكار مناسب از مولفه های اصلی حفظ ثبات و قدرت سیاسی هر دولتی محسوب می شود. علاوه بر این مشكل محدودیت منابع انرژی از یك سو و رشد سرسام آور مصرف انرژی از سوی دیگر، علاوه بر خطر اتمام سریع منابع فسیلی، كره زمین را با تغییرات تهدید آمیز و برگشت ناپذیر اكولوژیكی مواجه كرده است. معماری پایدار یك روش در طراحی است و به تقلیل مصرف منابع تجدید ناپذیر و بهینه سازی مصرف منابع تجدید پذیر می پردازد، بگونه ای كه استفاده هوشمندانه و مشفقانه از منابع با در نظر گرفتن كیفیت زندگی نسلهای آینده، از مهمترین اهداف آن میباشد. در این مقاله مفهوم توسعه پایدار و معماری پایدار مورد توجه قرار گرفته و با معرفی انرژی های نو و تجدید پذیر به ارتباط این انرژی ها با معماری پایدار پرداخته شده است.