ارزيابي روش هاي قطعه بندي اراضي در مدلسازي توسعه شهري

در فرایند برنامه ریزی توسعه شهری، یكی از اهرم های اساسی در تعیین الگوهای ساخت محله تفكیك قطعات زمین است. برنامه¬ریزان شهری از ابزارهایی قطعه¬بندی خودكار اراضی برای درك اثرات برنامه¬ریزی شهری قبل از اجرای آن استفاده می¬كنند. روش¬هاي تفكیك زمین در موقعیتها و وضعیتهای مختلف شهری متفاوت است. عوامل متعددي در تفكیك زمین شهري مؤثرند كه از آن جمله توپوگرافی زمین، شكل هندسی اراضی، نوع كاربري و گذر بندی معابر، نقشی تعیین‌كننده در چگونگی تفكیك زمین دارند.در این خصوص تراكم، دسترسی به شبكه¬های ارتباطی، قیمت اراضی و تركیب كالبدی شهر نیز موثر هستند. در این مقاله به بررسی 5 الگوریتم قطعه¬بندی زمین شامل: تقسیم¬كننده عمومی پارسل 1 و 2، اسكلت صاف، جعبه محدوده¬گرا و الگوریتم شبیه¬سازی قطعه¬بندی زمین، پرداخته شد سپس دو الگوریتم تقسیم¬كننده عمومی پارسل 1 و شبیه¬سازی قطعه¬بندی زمین پیاده¬سازی شدند. منطقه مورد مطالعه این تحقیق منطقه 22 شهر تهران صورت می¬باشد. این منطقه آخرین امید شهر تهران برای توسعه شهری می¬باشد. برای پیاده¬سازی، سه پارسل كه دو تای آنها نامنظم شكل به¬طوری¬كه یكی ازآنها پارسل نسبتا بزرگی بود و سومی پارسل منظم شكل بود، انتخاب شد با پیاده¬سازی دو الگوریتم ذكر شده، نشان داده شد كه الگوریتم تقسیم¬كننده عمومی پارسل 1 قطعات منظم¬تری با دسترسی بهتر نسبت به الگوریتم دیگر تولید می نماید