توسعه نهادي پايدار حكمروايي خوب و مديريت توسعه پايدار روستايي

در این تحقیق سعی شده كه اهمیت نقش دهیاری(حكمروایی خوب)در توسعه پایدار اقتصادی در روستاهای دهستان خاوه جنوبی شهرستان نورآباد دلفان از توابع استان لرستان مورد بررسی قرار گرفته و مشخص خواهد شد تا چه حد با برنامه های عمرانی خرد و كلان كشورمان و اجرا نمودن آن در سطح روستا و مناطق روستایی كاربردی بوده و با انتظارات اهالی روستاها همخوانی داشته است؛ و همچنان سعی شده كه علاوه بر استفاده از نظریه محققان در این رابطه و موضوع مورد بحث و پیشینه عملی و مبانی نظری استدلال آنان مورد بررسی قرار گرفته و همچنین تحقیق مذكور به روش توصیفی پیمایشی صورت گرفته، و با توجه به پراكندگی روستاهای نورآباد دلفان، سه روستا از دهستان خاوه جنوبی به عنوان نمونه آماری انتخاب شده است. این روستاها عبارت اند از: برخوردار(مركز دهستان) با جمعیت 4512 نفر، روستای چراغ با جمعیت 722 نفر و روستای تاج امیر با جمعیت 785 نفر، روستاهای فوق از نظر موقعیت جغرافیایی بطور یكنواخت در یك جلگه دشتی (دهستان خاوه) قرار دارند. برای بررسی موضوع پژوهش، پرسشنامهای تدوین گردید و در بین جامعه آماری توزیع و نتایج آن گردآوری شد. و از همه مهمتر توسعه پایدار در این موقعیت جغرافیای كه در رشد و پیشرفت توسط دهیار و ظرفیتی كه میتواند ایجاد كند در زمینه های مختلف برای محیط روستاهای هدف این تحقیق مد نظر بود است. از میان آنها 3 مقوله كه در یافته های پژوهش هم بیانگر آن بود كه روستائیان، هم نقش دهیاریها را در زمینه كارآفرینی و اشتغال زایی برای روستا، وهم در زمینه درآمدزایی و جذب گردشگررضایت متوسط و در رابطه با تلاش جهت مكانیزاسیون كردن كشاورزی و فروش محصولات كشاورزی روستائیان مذكور (گزینه خوب)ارزیابی نمودهاند و در پایان این پژوهش گذری برنتیجه گیری بعمل آمده حاكی از آنست جهت پیشرفت هر منطقه و این چند روستای مورد پژوهش فوق لازمه توجه جدی و در حد عمل به توسعه پایدار روستا و زیرساختهای آن بوسیله اداره كننده(دهیار)و سایر متولیان این امر ضروری میداند.