تحليلي بر ظرفيت ها و ارزش هاي اكوتوريستي سيستان و بلوچستان

استان سیستان و بلوچستان به دلیل سابقه كهن و درخشان فرهنگ و هنر، وسعت و تنوع محیط جغرافیایی و به لحاظ برخورداري از تنوع زیست محیطی و جاذبه هاي متعدد توریستی ، یكی از مراكز مهم گردشگري بویژه اكوتوریستی در جنوب شرقی ایران است . این منطقه با د ارا بودن چشم اندازهاي زیباي طبیعی، زیست بوم هاي گیاهی و جانوري، حیوانات آب زي، پرندگان بومی، حیات وحش و برخی از جاذبه ها و پدیده هاي طبیعی منحصر به فرد و دیگر ظرفیت هاي اكوتوریستی در ایران و خاورمیانه از جایگاه مهمی برخوردار است . هدف این مقاله معرفی ظرفیت هاي اكوتوریستی این منطقه، تشریح اهمیت آنها، ضرورت حفظ و نگهداري، برنامه ریزي و سرمایه گذاري روي آنهاست . روش تحقیق این مقاله تركیبی از روش هاي تحقیق اسنادي ، توصیفی و تحلیلی است . تعدادي از یافته هاي تحقیق نشان می دهد كه سیستان و بلوچستان به رغم برخورداري از سابقه كهن و درخشان فرهنگ و تمدن و جذابیت متعدد گردشگري و بویژه اكوتوریستی، تاكنون آن گونه كه شایسته است مورد توجه مسئولین، برنامه ریزان و سرمایه گذاران قرار نگرفته و به لحاظ انزواي جغرافیایی و ضعف زیر ساخت ها و محرومیت منطقه، مورد استقبال گردشگران و جهانگردان قرار ندارد. از این یافته ها می توان نتیجه گرفت كه با معرفی ظرفیت هاي اكو توریستی منطقه و تشریح اهمیت توجه مسئولین، برنامه ریزان و سرمایه گذاران به این بخش و در نتیجه آماده سازي زیر ساخت هاي گردشگري و جلب سرمایه هاي خارجی و داخلی، علاوه بر تعامل فرهنگی ، می توان به تولید ارز، افزایش ثروت و به جریان درآوردن پول در بخش هاي محروم این استان و رفع پاره اي از محرومیت ها و ایجاد شغل در منطقه كمك كرد.