بررسي تاثير طراحي پايدار بر خلق شرايط آسايش انسان

در تعاریف مطرح شده برای طراحی پایدار گاهی بیشتر بر ایده پایداری محیطی در ارتباط با معماری تاكید می شود مثلا در تعریف زیر چنین آمده است: ساختمان پایدار ساختمانی است كه كمترین تاثیرات ناسازگار بر محیط طبیعی را در طول عمر ساختمان و استقرار منطقهای و جهانی دارد.با توجه به رویكرد طبیعتگرا و انسانمدار طراحی پایدار به بررسی اصول معماری از دیدگاه ویترویوس معمار و نظریه پرداز سدههای پیش از میلاد اشاره میكنیم كه با بینش عمیق خود نسبت به معماری گامی فراتر از زمان خود برداشت به گونهای كه اصول او كه عبارتند از: «استحكام، زیبایی و فایده» هنوز هم معتبرند و آنها را میتوان به عنوان شاخصههای كلی طراحی پایدار نیز مطرح نمود. بهبود كیفیت معماری در طراحی پایدار در راستای نیل به یك هدف صورت میگیرد و آنهم آسایش است. «نكته مهمی كه در این نوع معماری مورد توجه قرار میگیرد آن است كه تمامی عوامل دخیل در آسایش مرتبط با هم و به صورت یك سیستم واحد در نظر گرفته میشود. آنچه زیر مجموعه آسایش در معنای عام آن قرار میگیرد عبارتند از: آسایش، آرامش، امنیت، ایمنی، سلامت. طراحی پایدار تلاشی است در جهت ایجاد حداكثر آسایش افراد با بالابردن كیفیت زندگی و ایجاد كمترین لطمات به محیط پیرامون. این مقاله به بررسی و تبیین تاثیرات متعدد طراحی پایدار در ایجاد شرایط رفاه و آسایش بیشترانسان می پردازد.