بررسي قابليت تامين توان بهينه يك سيستم منفصل از شبكه با استفاده از منابع توليد پراكنده هيبريدي

با افزايش نگراني هاي زيست محيطي و پيشرفت هاي حاصل شده در مبحث توليد انرژي، انتظار كلي بر اين است كه در آينده اي نه چندان دور شاهد استفاده گسترده از منابع توليد پراكنده در سرتاسر جهان باشيم. توليد پراكنده در واقع استفاده از منابع كوچك براي تامين انرژي سيستم در حالت متصل به شبكه و يا منفصل از آن است. در اين مقاله انواع مختلف منابع توليد پراكنده به صورت هيبريدي از قبيل توربين بادي، سلول هاي خورشيدي، ديزل ژنراتور و نيز باتري براي تغذيه يك بار منفصل از شبكه مورد استفاده قرار گرفته اند. براي بررسي حالات مختلف از پنج سناريو مجزا استفاده شده و در هر يك از موارد مجموع هزينه هاي نصب و بهره برداري از ظرفيت هاي مورد نظر در حالت بهينه براي هر يك از تركيبات منابع محاسبه گرديده است. براي حداقل سازي هزينه كلي در هريك از حالات از الگوريتم ژنتيك استفاده شده است