كودك در آيينه اديبان فارسي

بشر از بدو خلقت مترصد تعليم وتعلم بوده است،چنانچه در جهت رسيدن به اهداف خود سعي به علم آموزي داشته است و از آموزش براي رسيدن به كمال خواهي و كمال طلبي بهره جسته است.ادبيات ايران مشحون از انواع تعليم و تربيت است.بزرگان ادب فارسي،شخصيت هاي بزرگي چون سعدي، مولوي، جامي و خواجه نصيرالدين طوسي در قسمت هايي از آثار گرانسنگ خود،به مقوله تعليم پرداخته وبا مخاطب قرار دادن كودكان و گاهي پدران و مادران توصيه ها و نكات اخلاقي را ياد آور شده اند.نگارندگان در اين مقاله نكات ادبي و توصيه هاي اين بزرگان را با ذكر سند آن مطلب را مورد ارزيابي و واكاوي قرار داده اند