عميدالدين اسعد ابزري و قصيده همزية اشكنوانيه

ابو النصر عميد الدين اسعد ابزري، از نام آوران علمي وادبي سده هاي ششم و هفتم هجري است؛ نام وي با سرودن قصيده حبسيه اشكنوانيه در روزهاي پاياني عمر خود در قلعه اشكنوان فارس، در تاريخ ادب و سياست جاودانه گشته است؛ ابزري نزديك به سه دهه وزارت سعدبن زنگي از اتابكان فارس را بر عهده داشته و به علت دارا بودن مقام بلند ادبي و مهارت بلامنازع در عرصه هاي شعر و نگارش و ترسل به فارسي و عربي، عمده احكام و فرمان هاي حكومتي سعد زنگي به قلم او بوده است؛ عميدالدين در تاريخ ادبيات، از شاعران و اديبان دو زبانه به شمار مي رود و به سبب شهرت قصيده همزيه اشكنوانيه او و تعداد درخور توجه شروح آن بايد نام او را در عداد شخصيت هاي تاثير گذار عرصه ادب عربي به شمار آورد. نوشته پيش رو به بهانه درآمدي بر تصحيح و نشر يكي از شروح نو پديد قصيده مزبور به قلم حاج ملامحمدباقر بيدگلي، به معرفي شخصيت علمي و ادبي او و تحليل قصيده مزبور مي پردازد.