راهكارهاي گسترش آموزش زبان فارسي به غير فارسي زبانان با امكانات رايانه اي

زبان فارسي با آن پيشينه تمدني قوي و فرهنگ غني خود نتوانسته در عرصه جهاني به زباني بين المللي تبديل شود. تبيين چرايي اين مسئله و نفوذ و گسترش فراگير زبان هاي ميانجي و بين المللي چون انگليسي، اسپرانتو، چيني، اسپانيولي، فرانسوي، روسي، عربي و اسپرانتو مي تواند كليد حل اين مسئله باشد. بر اساس يافته هاي پژوهش سختي با آساني يك زبان عامل تعيين كننده براي ترويج يك زبان نيست بلكه قدرت اقتصادي و سياسي يك زبان نقش مهمي در فراگيري و اعتبار يك زبان در عرصه بين المللي دارد و اگر زباني بتواند بين المللي شود مي تواند از نظر علمي و اقتصادي و فناوري اطلاعات پيشرو باشد. اين مقاله كوشيده با رويكرد توصيفي - تحليلي ضمن معرفي دو زبان ميانجي پرمخاطب؛ يعني انگليسي و اسپرانتوو فوايد بين المللي شدن زبان، راهكارهايي را براي بهبود روند آموزش زبان فارسي در سطح ملي و بين المللي ارايه كند تا در پي آن منجر به ترويج زبان و ادبيات فارسي در سطح بين المللي شود.