تفرج در گلچين آثار احمد عزيزي

احمد عزيزي (1337- 1395) از چهره هاي پركار و خلاق معاصر است كه توانست در انواع قالب هاي ادبي شعر سنتي و شعر نو طبع آزمايي نمايد و شطح خود را با جريان مدرنيسم همگام سازد. وجود ارتباطي موازي بين شگردهاي ادبي و محتوايي شعر و شطح او وحدتي اندام وار به كل آثارش بخشيده است. غزل عزيزي عصاره نه قرن تجربه غزل فارسي است كه اغلب شكل و محتواي غزل حافظ، مولانا، صائب و بيدل را تداعي مي كند. در شعر و شطح او دو رشته تصاوير پنداري (عمدي) و پديداري (خيالي) وجود دارد؛ تصاوير پنداري او بيشتر با شگرد جناس، مراعات نظير، تشبيه حسي به حسي، واج آرايي، تضاد، باز تحليل كلمات و اصطلاحات و تصاوير پديداريي اش با شگرد آثار مدرنيسم مثل تداعي هاي زمان شكن و مكان گريز، بي طرحي و بي قصگي، پرش هاي موضوعي، قرائت يك نفس و طولاني، استحاله"، مونولوگ و ديالوگ وهمي، مهمل نويسي، حس آميزي و پارادوكس ساخته شده اند. هدف اين جستار، معرفي آثار عزيزي و نوآوري هاي زباني، تصويري و محتوايي اوبا رويكرد توصيفي - تحليلي است. گستره پژوهش، گلچين چند اثر مطرح عزيزي با نام هاي قوس۔ غزل (1386)، مثنوي خواب ميخك (1387)، يك ليوان شطح داغ (1388) و باران پروانه (1371) است.