ارزيابي وضعيت خدمات اقامتي و نقش آن در توسعه گردشگري ساحلي از نظر مديران و مسئولين شهري (مطالعه موردي: نوشهر و چالوس)

الگوهاي رفتاري گردشگران متأثر از منابع و جاذبه هاي گردشگري، مراكز اقامتي، پذيرايي، امكانات و خدمات در شهر است و تبلور آن فضاي گردشگري را نمودار مي دهد. با برنامه ريزي صحيح و تامين زيرساخت ها و امكانات لازم، ميتوان بستر تحقق توسعه گردشگري را در شهرهاي ساحلي فراهم نمود. در پژوهش حاضر وضعيت و نقش خدمات اقامتي (با تاكيد بر هتل ها) در توسعه گردشگري ساحلي در شهرهاي نوشهر و چالوس بررسي شده است. اين تحقيق به هر دو روش هاي كتابخانه اي و ميداني اطلاعات مورد نياز خود را جمع اوري كرده است. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه است كه بر اساس طيف ليكرت طراحي شده است و بين مديران و مسئولين شهري توزيع شده است. جهت محاسبه ضريب SPSS پايايي از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شده است. تجزيه و تحليل اطلاعات آماري اين تحقيق در فضاي نرم افزار با استفاده از آزمون هاي اماري توصيفي و آمار استنباطي انجام شد. آمار توصيفي مديران و مسئولين شهري نشان داد كه اكثر آنان در كلاسه سني 40 تا 60 سال هستند و بيش از 75 درصد آنها متأهلند. از نظر سطح تحصيلات، اكثر مديران و مسئولين شهري داراي مدرك ليسانس و بالاترند و حدود 65 درصد مسئولين درآمد ماهانه بيش از دو ميليون تومان دارند. دسته بندي بخشهاي خدمات اقامتي با آزمون دانكن نشان داد كه از نظر مديران و مسئولين شهري نقش مديريت و كاركنان هتل بيشتر از ساير خدمات ميباشد. براي ارزيابي وضعيت فعلي خدمات اقامتي موجود در شهرهاي نوشهر و تك نمونهاي نشان داد كه به احتمال 99 درصد هر چهار بخش t چالوس از نظر مديران و مسئولين شهري با آزمون خدمات اقامتي در منطقه مورد مطالعه در وضعيت بالاي متوسطند. براي بررسي رابطه بين بهبود خدمات اقامتي و توسعه گردشگري ساحلي با آزمون همبستگي پيرسون، نتايج نشان داد كه بجز خدمات مربوط به رستوران و پذيرايي، ساير بخشهاي خدمات اقامتي با جذب گردشگر و توسعه گردشگري ساحلي ارتباط معني دار دارند.