جايگاه آموزش بزرگسالان بر توسعه پايدار روستايي

توسعه هر جامعه با كسب سواد افراد آن جامعه رابطه مستقيم دارد؛ به اين صورت كه هر چه سطح سواد افراد بالاتر باشد، رشد فرهنگي در آن جامعه بيشتر است و آن جامعه بيشتر مستعد توسعه يافتن مي باشد. مناطق روستايي را بيشتر افراد بزرگسال تشكيل داده است و اكثريت توليدات روستايي به ويژه توليدات بخش كشاورزي توسط اين افراد صورت مي گيرد و نقش مهمي را در توسعه روستايي ايفا ميكنند. از طرفي اكثريت اين افراد كم سواد يا بي سواد هستند. با توجه به اينكه افزايش دانش، بينش و مهارتهاي جديد كشاورزي زمينه ساز دستيابي به توسعه پايدار روستايي مي باشد و افراد بزرگسال روستايي به عنوان مهمترين قشر جامعه روستايي در اين راه به حساب مي آيند. ضرورت دارد به مسئله آموزش و مهارت آموزي افراد بزرگسال روستايي توجه گردد. هدف از اين مطالعه نقش آموزش و مهارت آموزي افراد بزرگسال بر توسعه پايدار روستايي مي باشد. اين پژوهش به صورت كتابخانه اي صورت گرفته است كه پس از جمع آوري مطالب مفيد كتابخانه اي و اينترنتي در قالب مقاله ارائه گرديد. مرور مطالعات انجام شده نشان مي دهد افراد بزرگسال روستايي به دلايلي از قبيل كسب ايده ها و نوآوريهاي جديد كشاورزي، گسترش يافتن ارتباطات، نياز به جايگاه اجتماعي بالاتر، خواستار تغيير رفتار به جاي گرفتن اطلاعات، اشتغال و افزايش تعامل مردم با يكديگر به كسب سواد اهميت زيادي مي دهند؛ بنابراين يكي از راه هاي دستيابي به توسعه پايدار روستايي و فرهنگ اقتصاد مقاومتي، توسعه آموزش و افزايش دانش و مهارت از طريق بهره مندي از برنامه ها و روشهاي مختلف ترويج كشاورزي در بين رهبران و افراد بزرگسال روستايي مي باشد. چرا كه مسئله آموزش و توانمند كردن مردم روستايي رابطه متقابل با افزايش توليدات روستايي و سياستهاي اقتصاد مقاومتي دارد و زمينه ساز توسعه پايدار روستايي مي باشد.