اصطلاحات عرفاني همنشين با واژه آئينه در ديوان بيدل دهلوي

واژه آينه در اشعار بيدل ، بسامد و كاربردهاي متفاوتي دارد و تركيب هاي فراوان با آن ساخته و معاني متفاوتي را مد نظر داشته است . بيدل با توجه به توانايي هايي كه داشته است از واژه آيينه براي تبيين مضامين عرفاني بهره گرفته و بصورت بسيار هنرمندانه، اين واژه را به خدمت گرفته است و با بهره گيري از تعاليم ارزشمند عرفاني ، غرض و مقصود خود را در تائيد ديدگاههايش به انجام رسانيده است. اين مقاله بصورت جزئي به مضامين عرفاني موجود در ديوان بيدل پرداخته و برخي از آموزه هاي عرفاني را كه با واژه آينه هم نشين شده اند مورد بررسي قرار داده است . اما جايگاه والاي اين شاعر بزرگ در ادبيات عرفاني و معاني و مضامين بلند و ژرف آن بطور كلي در مبحثي ديگر قابل تفسير و بررسي است . در اين پژوهش از روش كتابخانه اي و شيوه استدلال استقرائي استفاده شده است. گردآوري و طبقه بندي اطلاعات، تجزيه و تحليل و دست يافتن به يافته ها و استنتاج كلي، ساختارهاي اساسي اين پژوهش را تشكيل مي دهد كه با بهره گيري از كتب، مجلات، نشريات و ... حاصل شده است.